αυγή | 22.06.2016
Καρτερός Θανάσης
Ο εκλογικός νόμος υπήρξε ανέκαθεν εργαλείο στα χέρια των ισχυρών. Εργαλείο αναπαραγωγής της εξουσίας της Δεξιάς στα πέτρινα χρόνια. Εργαλείο αναπαραγωγής του δικομματισμού στα χρόνια που το ΠΑΣΟΚ διεκδίκησε και πήρε κομμάτι από την πίτα. Εργαλείο αναπαραγωγής της εξουσίας του ΠΑΣΟΚ όταν ο εκλογικός νόμος που σκάρωσε ο Κουτσόγιωργας υποχρέωσε τον μπαμπά Μητσοτάκη να δώσει τρεις εκλογικές μάχες για να κερδίσει αυτοδυναμία μίας έδρας. Και εργαλείο αναπαραγωγής γενικώς ενός καθεστώτος στο οποίο ίσχυε ως νόμιμο και ηθικό, οι ψήφοι στην Αριστερά να βγάζουν έδρες για τη Δεξιά και το ΠΑΣΟΚ.
Αυτά όλα είναι ιστορία, θα πείτε. Τα πράγματα έχουν προχωρήσει. Μπα, μην είστε και τόσο σίγουροι. Διότι ο Μητσοτάκης το έχει το χούι να πατάει παλιά κουμπιά. Κι έτσι, εκτός από το αναμενόμενο και πολυφορεμένο -ήμουν νιος και γέρασα- ότι η πρόταση του Τσίπρα για απλή αναλογική θέλει να στερήσει την αυτοδυναμία που έχει στο τσεπάκι η Ν.Δ., επαναφέρει τώρα και το παλιό παραμύθι των «ισχυρών κυβερνήσεων». Το ευαγγέλιο των καλών εκλογικών νόμων, που κανονίζουν η μειοψηφία στον λαό να είναι πλειοψηφία στη Βουλή. Εξασφαλίζουν την ομαλή δικομματική εναλλαγή στην εξουσία. Και ούτε γάτα, ούτε ζημιά.
Οι πάντες βέβαια το περίμεναν ότι αυτή θα είναι η αντίδραση της μητσοτακικής Ν.Δ. Ο Κυριάκος -και η οικογένεια- την έχει δει πρωθυπουργός κι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει με τίποτε. Το θέμα συνεπώς με την πρωτοβουλία Τσίπρα είναι μάλλον αλλού. Πρώτον. στο περιεχόμενο αυτής καθ’ αυτής της πρωτοβουλίας. Θα το πάει ώς το τέλος ο Τσίπρας; Θα προτείνει την απλή αναλογική που χρόνια διεκδικεί η Αριστερά; Έστω με το κατώφλι που έχει τη λογική του; Ή θα πάμε πάλι σε κάποιο αναλογικότερο σύστημα, αλλά με ουρές και παράθυρα για μπόνους και αλχημείες;
Και το δεύτερο είναι η στάση των άλλων κομμάτων, που ποτίζουν ξίδι την κυβέρνηση, αλλά πίνουν μέλι με την αναλογική. Θα ξεπεράσουν αγκυλώσεις, κουμπαριές, και δεσμεύσεις; Θα συμμετάσχουν στον διάλογο με καλή πίστη, να ακούσουν και να προτείνουν; Έτσι που να προκύψει ένα σύστημα που θα εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία και θα αποτυπώνει πιστά τους εκλογικούς συσχετισμούς; Χωρίς πονηριές; Διότι αυτό είναι το ζητούμενο σήμερα. Για όλους, εχθρούς και φίλους: Ρύσαι ημάς από του πονηρού…
