Κάποιες απόψεις θα εκφράσω μέσα από τις μέχρι τώρα μικρές, ή μεγάλες εμπειρίες τις ζωής μου, (σχετικά είναι πάντα αυτά τα πράγματα).
Αλλοίμονο στο λαό που του έχουν πιάσει τα χούγια του.
Αλλοίμονο στο λαό που τον οδηγούν στο ίδιο πάντα λούκι.
Αλλοίμονο στο λαό που ο μισός εφαρμόζει βία στον άλλο μισό.
Αλλοίμονο στο λαό που σκοτώνει τον ένα για το καλό του άλλου.
Αλλοίμονο στο λαό που η επόμενη κίνησή του έχει φανεί και είναι προβλέψιμη.
Γραμμένο στα @ρχ@δι@ τους τον έχουνε όσοι τον απομυζούν.
Από τον Άννα στον Καϊάφα θα πέφτει με μαθηματική ακρίβεια.
Όταν εφαρμόζονται σκληρά έως εξευτελιστικά μέτρα, εφαρμόζονται γιατί δεν υπάρχει φόβος από την αντίδραση των πασχόντων.
Άρα είναι αντίδραση προβλέψιμη, έχουν ληφθεί μέτρα και άρα τον έχουν στο «τσεπάκι».
Δεν υπάρχει ανόητος εκμεταλλευτής σήμερα ούτε απληροφόρητος μια και το χρήμα που διαθέτει είναι άφθονο και όταν ο λαουτζίκος πίνει το καφέ του κάποιοι πληρώνονται (ειδικές εταιρείες) που με τη σημερινή πανεύκολη συγκέντρωση πληροφοριών καθορίζουν τις κινήσεις του «αφεντικού», την αντίδραση και γενικώς το μέλλον.
Νομίζετε ότι οι περισσότεροι πολιτικοί αρχηγοί (αν όχι όλοι) λειτουργούν εξ΄ ιδίων?
Από ποιά εμπειρία ζωής? Η Αμερική είχε παλιά έναν τέως ηθοποιό για πρόεδρο δηλαδή στην ουσία πλανητάρχη, (Ρήγκαν).
Μην αυταπατόμαστε λοιπόν.
Όλοι έχουνε περάσει από την κρησάρα και απλά παίρνουν γραμμές και κατευθύνσεις από τις πολυεθνικές.
Διάβαζα κάποια συνέντευξη του Πούτιν πριν από χρόνια, «λέμε στους επενδυτές ότι είμαστε καπιταλιστές και δεν μπορούν ακόμα να το πιστέψουν» έλεγε.
Ας σταματήσουμε λοιπόν να παίρνουμε όποιον γάϊδαρο περνάει από πίσω μπας και του πέσουνε, γιατί όλοι δεμένα τα έχουνε.
Πιο πρακτικά:
Σε ένα εργοστάσιο το συνδικάτο είναι ξεπουλημένο και το αφεντικό «αλωνίζει» στις πλάτες των εργατών ασύστολα.
Ξέρετε γιατί? Απλά έχει στο χέρι τον επόμενο πρόεδρο του συνδικάτου!
Νομίζετε ότι είμαι φαντασιόπληκτος?
Μακάρι αλλά δυστυχώς τα έχω ζήσει.
Κάποια λύση είναι να μάθουμε σα λαός να μπλοφάρουμε γιατί το μισό μιας νίκης σε ένα πόλεμο είναι οι λάθος πληροφορίες στον εχθρό.
Μεγάλο το κέρδος όταν ο εφησυχασμένος αντίπαλος χάσει την ψυχραιμία του βλέποντας τις εκτιμήσεις του λανθασμένες, κάτι προλαβαίνεις να αρπάξεις μέχρι να ξαναϊσορροπήσει.
Στη σημερινή εποχή μόνο ξεπουλημένοι «Σωτήρες» υπάρχουν, καλουπαρισμένοι και προωθημένοι πριν από αρκετά χρόνια για να ξεπεταχτούν την κατάλληλη στιγμή.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να μάθει να κινείται το μυαλό του πολίτη όχι των μικρών μα και των μεγάλων κρατών γιατί «στεγνή» που λένε στη πατρίδα μας δε τι βγάζουμε σαν ανθρωπότητα και μέχρι να καταλάβουμε τι γίνεται η φάκα θα έχει κλείσει διά παντός.
Απόψεις ενός μ@λ@κα βέβαια και έτσι για να γελάσουμε τις έγραψα.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα.