Του Στ. Κούλογλου
Μπορεί όταν πρόκειται για την λίστα Λαγκάρντ ή τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα η κυβέρνηση μας να μην είναι τόσο μαχητική, μπορεί στην διαχείριση της χώρας να τα έχει κάνει θάλασσα, αλλά στη μάχη της προπαγάνδας είναι ασυναγώνιστη. Το ενημερωτικό παιχνίδι που έπαιξε το Σαββατοκύριακο, θα πρέπει να διδάσκεται στις σχολές Πολιτικών Επιστημών ως κορυφαίο παράδειγμα spining, αποπροσανατολισμού και αλλάγής θέματος στη δημόσια συζήτηση.
Το Σάββατο ξεκίνησε σχεδόν εφιαλτικά για την κυβέρνηση. Ο επικεφαλής της Ευρωπαικής Στατιστικής Υπηρεσίας δήλωσε επισήμως αυτό που πολλοί γνωρίζουν και όλοι ψυλιάζονται: ότι η πολυδιαφημισμένη κυβερνητική θέση περί πρωτογενούς πλεονάσματος δεν είναι παρά «καθαρές εικασίες». «Δεν υπολογίζουμε τους αριθμούς έτσι όπως θα το επιθυμούσε ο έλληνας πρωθυπουργός Σαμαράς,συμπλήρωσε ο κύριος Eurostat, αλλά όπως το προβλέπουν οι νόμοι και τα πρότυπα».
Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος συναντήθηκαν εκτάκτως στο Μαξίμου, και έβαλαν τον κ. Στουρνάρα που επαναλάβει ότι θα δούμε το πλεόνασμα και θα τρίβουμε τα μάτια μας(για τα στομάχια μας απέφυγε να μιλήσει).Αλλά αυτό δεν έφτανε, ποιος πιστεύει έναν υπουργό που δεν έχει πέσει μέσα σε καμιά πρόβλεψη; Επρεπε λοιπόν να στρέψουν αλλού την συζήτηση: την ίδια στιγμή δημοσιοποίησαν μέτρα ..εκδημοκρατισμού,δηλαδή την εισαγωγή του σταυρού προτίμησης στις ευρωεκλογές,αντί για την λίστα που ίσχυε μέχρι σήμερα και την οποία στα περισσότερα κόμματα(ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγοι Πράσινοι αποφάσιζαν με εσωκομματικές εκλογές)κατάρτιζε ο αρχηγός.
Με ένα σμπάρο, δυο τριγόνια: και οι δηλώσεις του επικεφαλής της eurostat ξεχάστηκαν και οι δύο αρχηγοί της συγκυβέρνησης βγήκαν από την δύσκολη θέση, αφού στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων ο μεν Σαμαράς δεν ήξερε που να κρυφτεί από το κόμμα του ο δε Βενιζέλος από τους 58. Ο πρώτος είχε ανακοινώσει τον Μ. Κεφαλογιάννη για επικεφαλής(πριν έρθει η φαεινή ιδέα για τον σταυρό προτίμησης) για να απομακρυνθεί ησύχως από την θέση του γραμματέα της ΝΔ, αλλά τα αιτήματα από τους νυν ευρωβουλευτές, τους καραμανλικούς,τους ακροδεξιούς, τους Μεγαρομαξικούς, τους κολλητούς, τους κουμπάρους και δεν συμμαζεύεται ήταν τόσα πολλά που, για να τα ικανοποιήσει, η ΝΔ θα έπρεπε να πάρει 99% των ψήφων και όλες τις ευρωέδρες που αναλογούν στην Ελλάδα.
Ο κ. Βενιζέλος, από την πλευρά του, έπρεπε να παραχωρήσει την πρώτη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο στους σύμμαχους της Κίνησης των 58, πίσω από τους οποίους θέλει να κρυφτεί για να μην φανεί πιθανή εκλογική συντριβή του ΠΑΣΟΚ. Ετσι όμως, με δεδομένο ότι το εκλογικό σχήμα 58+ΠΑΣΟΚ θα βγάλει πιθανότατα μόνο μια έδρα, το ΠΑΣΟΚ θα έμενε έξω από την Ευρωβουλή. Στη Χαριλάου Τρικούπη η αμφισβήτηση του αρχηγού θα μεγάλωνε.
Με τον σταυρό προτίμησης οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ θα έχουν πλεονέκτημα, λόγω μεγαλύτερης αναγνωρισιμότητας, από τους άγνωστους καθηγητές που κινούν τα νήματα στους 58 και που έχουν ελάχιστο χρόνο να κάνουν εκστρατεία( στις χώρες όπου ισχύει ο σταυρός προτίμησης για τις ευρωεκλογές, οι υποψηφιοι ανακοινώνονται ένα χρόνο πριν). Ο πανούργος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατάφερε το ακατορθωτο: να αδειάσει μεγαλοπρεπώς τους συμμάχους του, πριν καλά καλά συμμαχήσει μαζί τους παρουσιάζοντας το όλο θέμα σαν μέτρο συμμετοχής του πολίτη στα πολιτικά πράγματα!
Το ΠΑΣΟΚ διαμήνυσε στους 58 ότι τους δίνει 30 από τις 42 υποψηφιότητες στο κοινό ευρωψηφοδέλτιο 58+ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτό έχει ελάχιστη αξία. Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: τα χρήματα από την κρατική χρηματοδότηση που θα δικαιούται το νέο σχήμα, αφού κατά πάσα πιθανότητα θα εκπροσωπηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, ποιος θα τα πάρει;
