Ακόμη ένα δώρο στους εργοδότες δίνει η κυβέρνηση κατ’ εντολήν της τρόικας. Η περιβόητη μείωση των εργοδοτικών εισφορών πριμοδοτεί με 700 εκατ. ευρώ τις εργοδοτικές τσέπες, ελαφραίνει όμως την ίδια στιγμή τα έσοδα των ήδη πληγέντων ασφαλιστικών ταμείων.
Η μείωση θα είναι της τάξης του 3,9% και θα ισχύσει από 1ης Ιουνίου, αν και είχε προβλεφθεί ότι θα ήταν σταδιακή και πιθανόν να περιλάμβανε και μειώσεις των εργατικών εισφορών. Ομως η τρόικα Ελλάδας είχε άλλη γνώμη την οποία επέβαλε τελικώς στον Ελληνα υπουργό Εργασίας, Γ. Βρούτση.
Είναι γεγονός ότι η ξαφνική αυτή σημαντική μείωση των εργοδοτικών εισφορών μεγαλώνει ακόμη περισσότερο την πολύ μεγάλη «μαύρη τρύπα» του ΙΚΑ και των άλλων ασφαλιστικών ταμείων, τα οποία παρουσιάζουν μεγάλα προβλήματα στις εισπράξεις των ήδη λιγοστών εσόδων.Η εκτίμηση των ειδικών της τρόικας, πως η απώλεια αυτή θα αντισταθμιστεί με προσλήψεις ανέργων λόγω της μείωσης του εργατικού κόστους, είναι μάλλον μια πολύ αισιόδοξη πρόβλεψη. Ουδείς μπορεί να διαβεβαιώσει τον οποιονδήποτε ότι οι εργοδότες, μόλις δουν λίγα χρήματα στα χέρια τους, θα σπεύσουν να προσλάβουν προσωπικό, σε μια οικονομία που βρίσκεται ακόμη σε ύφεση και σ’ έναν τζίρο που είναι ακόμη πτωτικός.
Το θέμα είναι ότι και ο ίδιος ο Ολι Ρεν, πριν από λίγο καιρό, είχε απορρίψει το ενδεχόμενο της άμεσης και δραστικής μείωσης των εργοδοτικών εισφορών, λέγοντας πως οι όποιες παρεμβάσεις στον τομέα αυτό δεν πρέπει να θέσουν σε περαιτέρω κίνδυνο τη σημερινή, έωλη οικονομική κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων.
Αλλά όπως αποδεικνύεται, κι αυτή η προτροπή έμεινε στη θεωρία. Οι δανειστές όρμησαν ξανά στη χώρα και σε αγαστή συμφωνία με την πάντα πρόθυμη για όλα κυβέρνηση, δημιουργούν ένα επιπλέον κενό στα έσοδα των Ταμείων που κυμαίνεται από 400 εκατ. ευρώ, η πιο μετριοπαθής εκτίμηση, έως 700 εκατ. ευρώ, η πιο ρεαλιστική.
Η καταστροφική αυτή πολιτική όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις επεκτείνεται στην κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων και στην αποδέσμευση των ομαδικών απολύσεων. Μέτρα που αποδομούν πλήρως τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων και διαλύουν τον κοινωνικό ιστό.
Κυβέρνηση και τρόικα αλλάζουν με βία και αδιαφορία το οικονομικό τοπίο. Κάνουν τα πάντα για να ευνοήσουν τους ισχυρούς εις βάρος των αδύναμων. Η εργασία βρίσκεται υπό συνεχή διωγμό. Πληρώνει διαρκώς την κρίση διπλά και τριπλά. Και με περικοπές αποδοχών, και με την ανεργία, και με την εκμηδένιση των ασφαλιστικών ταμείων, και με τη μείωση των παροχών. Αυτή όμως η πολιτική έχει εκμηδενίσει την κοινωνία. Και πρέπει να αλλάξει άμεσα. Είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.