Ναί μεν, αλλά!

γράφει: μια θιακιά

Ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω από πού προέρχονται, από ποιά δεξαμενή αντλούνται οι Χρυσαυγίτικοι ψήφοι. Ελικρινά σας λέω, μια και κανένας από το οικογενεικό μου περιβάλλον, από τους γείτονές μου, τους φίλους μου κι ευτυχώς έχω πολλούς, απ’ότι λένε όχι μόνο δεν ψηφίζουν Χ.Α, αλλά το απεχθάνονται και σαν κόμμα. Από πού βγαίνει αυτή η εκλογική δύναμη; Να περνάει το ΚΚΕ; Δεν είμαστε καλά.

Μόνο μια φορά άκουσα σε παρέα μια κυρία να παραδέχεται ότι γιυός ήταν Χρυσαυγίτης. Ποτέ άλλοτε. Σπάνια το παραδέχονται δημόσια, σαν να είναι μια πληγή, μια βρωμιά, κάτι απαγορευμένο. Ντρέπονται; Τότε γιατί ψηφίζουν κάτι για το οποίο δεν είναι υπερήφανοι; Δεν το καταλαβαίνω.

Δεν ζούμε στα χρόνια της Χούντας, που και δεξιός να παραδεχόσουν ότι είσαι, στην καλύτερη των περιπτώσεων θα έχανες τη θέση σου και πολλες άλλες συνέπειες θα είχες. Τότε κρύβαμε κάτω απ’τα μπιουφάν μας την εφημερίδα μας, για να μη μας καρφώσουν. Μιλάμε για το 2014.

Αν δεν φοβούνται την αποδοκιμασία του λαού, γιατί να μη το παραδέχονται ευθαρσώς;

Πολλά τα ερωτηματικά και δεν νομίζω να τα έχω μόνο εγώ.

Μιλάνε για τιμωρητική και διαμαρτυρίας ψήφο. Εγώ δεν τα πιστεύω αυτά. Απλά, άνθρωποι με βίαια αισθήματα, γεμάτοι οργή, ακραίοι έως και περιθωριακοί, κομπλεξικοί εν ολίγοις, γεμάτοι εμπάθεια και εκδίκηση, βρήκαν φιλοξένεια στις αγκαλιές αυτής της… παράταξης να την πω, κακό συνάφι να την πω, δεν ξέρω. Τη νεολαία μας σκέφτιομαι μόνο, με τα άπλαστα μιαλουδάκια και την αθωότητά της, γιατί άκουσα, ότι έχει μεγάλη δράση στα σχολεία μας αυτή η εγκληματική οργάνωση και φοβάμαι.

Τελειώνω, λέγοντας ότι η ψήφιος του κάθε ανθρώπου είναι ανάλογη με την ποιότητά του . ‘Ετσι;

Μια Θιακιά