Αν κάποιος δεν γνώριζε ότι ο Σαμαρά είναι ένας συνειδητός ψεύτης και πολιτικός απατεώνας, ακούγοντας τον σήμερα θα έλεγε ότι ο άνθρωπος ζει σε μια εικονική πραγματικότητα.
Δεν είναι μόνο ότι δικαίωσε απόλυτα την ιστορική φράση του Σάμιουελ Τζόνσον: «Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων».
Δεν αρκέστηκε στο να εμφανιστεί μοναδικός εκφραστής του «εθνικού συμφέροντος», αποδίδοντας παράλληλα σε όσους δεν συναινούν στην παράταση της καταστροφικής για τα λαϊκά στρώματα κυβέρνησης του ότι μας οδηγούν σε «θανάσιμους κινδύνους», «παράλογες περιπέτειες» και θα μας «γυρίσουν στο χείλος του γκρεμού»…
Θέλησε ταυτόχρονα να μας παρουσιάσει και μια πραγματικότητα που μόνο στο μυαλό του υπάρχει.
Εγιναν τόσες μεταρρυθμίσεις μας είπε που δεν έχουν ξαναγίνει στην Ελλάδα και άρχισε να μας αραδιάζει ένα μάτσο παπαριές του στυλ «ηλεκτρονική εφορία», «ηλεκτρονικά πιστοποιητικά»… Δεν τον έπαιρνε φυσικά να πει ότι μεταρρυθμίσεις θεωρεί ότι ξεπούλησε τα πάντα από αεροδρόμια και λιμάνια μέχρι τα ακίνητα του δημοσίου και τους αρχαιολογικούς χώρους και γκρέμισε κάθε ίχνος κοινωνικού κράτους που υπήρχε.
Μας είπε ότι με την κυβέρνησή του έρχεται ανάπτυξη. Που στο διάολο την είδε;
Στα παιδιά που λιποθυμάνε απ’ την πείνα στα σχολεία; Στις χιλιάδες αυτοκτονίες συμπολιτών μας που δολοφονούνται απ’ τις σφαίρες της ανέχειας και εξαθλίωσης που μας έχει επιβάλει η κυβέρνησή του; Στα 6,3 εκατομμύρια ελλήνων που βιώνουν το ζόφο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού σύμφωνα με τα στοιχεία Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής; Στα χιλιάδες μαγαζιά που βάζουν λουκέτο; Στους χιλιάδες νέους που μεταναστεύουν στο εξωτερικό; Στο ότι η ανεργία καλπάζει και σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ στα χρόνια 2008 – 2013, οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 243%;
Ο Σαμαράς την πάτησε. Εριξε ζαριά και έχασε. Πίστεψε τον σύμβουλο του Λαζαρίδη ότι έχει εξασφαλισμένη την εκλογή προέδρου δημοκρατίας και έτσι την απρόσκοπτη παραμονή του για ενάμισι χρόνο ακόμα στην εξουσία. Είχαν δεδομένο ότι ΔΗΜΑΡ-ΑΝΕΛΛ θα ψήφιζαν κάθε επιλογή του γιατί δεν είχαν περιθώρια εκλογικής αναμέτρησης που θα τους στερούσε κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, σύμφωνα με το σενάριο τους, και τώρα προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα.
Το μόνο που απέμεινε στον Σαμαρά και στην κυβέρνησή του είναι η κινδυνολογία, τα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα, οι στημένες δημοσκοπήσεις και η γκεμπελική προπαγάνδα προσπαθώντας η σίγουρη ήττα του στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές να μην πάρει την μορφή της συντριβής.