iloveithaki.gr | may 5th 2018
με λίγα λόγια: το σύμπαν είναι εκπληκτικό, η ζωή είναι εκπληκτική, ο άνθρωπος είναι εκπληκτικός». το απορείν και το θαυμάζειν, η ικανότητα να νιώθουμε έκπληξη για τον κόσμο γύρω μας είναι η αρχή κάθε γνώσης / ε μορέν
σχόλια ημέρας:
πόνημα παιδαριώδους ακροδεξιού λαϊκισμού της κας σπυράκη
χαϊδεύοντας τόσο απροκάλυπτα την Ακροδεξιά, η Νέα Δημοκρατία νομίζει ότι θα διευρύνει την εκλογική της βάση και θα γίνει ισχυρότερη. Πρόκειται περί θηριώδους ανοησίας. Κανείς δεν κατάφερε να ενσωματώσει πολιτικά την Ακροδεξιά τρέχοντας πίσω της και ξεπλένοντάς την. Όταν κάνεις πλάτες στην Ακροδεξιά, ο μόνος που ωφελείται είναι η Ακροδεξιά. Και είναι απολύτως προφανές ότι η εμπειρία του Σαμαρά από το 2012 δεν τους δίδαξε τίποτα απολύτως. Δεξιός λαϊκισμός, ρηχός οπορτουνισμός και ανυπόφορη πολιτική ανεπάρκεια, είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της Ν.Δ. Και ο συνδυασμός τους είναι τοξικός όχι μόνο για την ίδια την αντιπολίτευση, αλλά για ολόκληρο το δημοκρατικό πολιτικό σύστημα.
κανάλια και διαπλοκή με το πολιτικό και τραπεζικό κατεστημένο
τα κόμματα της αντιπολίτευσης και οι καναλάρχες υποστήριζαν ότι ο αριθμός των αδειών πρέπει να είναι απεριόριστος, ότι η «αγορά» ρυθμίζεται μόνη της, ότι η κυβέρνηση «φίμωνε» τους σταθμούς και «πετούσε στο δρόμο» εργαζόμενους, εμποδίζοντας με κάθε μέσο τη μεταρρύθμιση. Στην πραγματικότητα μοναδική επιδίωξη ήταν ο καθένας να έχει ένα σταθμό, χωρίς κανόνες και κυρίως χωρίς να πληρώνει κανένα αντίτιμο για το δημόσιο αγαθό που εκμεταλλεύεται. Στο νέο τοπίο τα κανάλια θα πληρώνουν για τη χρήση, θα απασχολούν μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων, θα είναι βιώσιμοι χωρίς εξάρτηση από τη διαπλοκή με το πολιτικό και τραπεζικό κατεστημένο ή το μαύρο χρήμα. Η εξέλιξη απέδειξε ότι όλος αυτός ο «χαμός» έγινε μάταια. Τουλάχιστον υπάρχουν επιτέλους κανόνες για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια.
ο άνθρωπος είναι έρμαιο του τυχαίου και παιδί του χάους
ο άνθρωπος είναι παιδί του σύμπαντος, φτιαγμένος από το υλικό των άστρων, ριγμένος στις ίδιες δίνες, αφημένος στις ίδιες αβεβαιότητες, έρμαιο πολλές φορές του τυχαίου, το οποίο, όπως λέει ο Μορέν, «είναι τέκνο του χάους που παρέμεινε μέσα στον κόσμο». Το τυχαίο είναι πανταχού παρόν, αλλά το σύμπαν δεν εξαρτάται μόνο από το τυχαίο. Κάπου εδώ παρεμβαίνει και η ανθρώπινη συνείδηση, η οποία «είναι το τελικό προϊόν του ανθρώπινου πνεύματος, αλλά, όπως κάθε τελικό προϊόν, είναι το πιο πολύτιμο και συνάμα το πιο εύθραυστο, έτοιμο να ξεψυχήσει, να σβήσει». Αυτή η συνείδηση «θα έπρεπε να είναι το μέλλον του ανθρώπου». Η συνείδηση δηλαδή σαν ουτοπία και σαν τόπος προορισμού -ατομικού και συλλογικού.
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1346″]
