Του Κλέαρχου Τσαουσίδη
– Ακούω διάφορες εκδοχές για την ήττα στις ευρωεκλογές και τη σαρωτική επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας με 9,5 εκατοστιαίες μονάδες διάφορά.
Δε βλέπω να ασχολούνται πολλοί με το ποσοστό αποχής, με τη σύγκριση πραγματικών ποσοστών σε αντίστοιχες εκλογές και -το κυριότερο- με αυτό που κάποιοι εκλογολόγοι χαρακτήριζαν με σαρδόνιο χαμόγελο, οργή.
Εκφράζω την πλήρη διαφωνία μου. Αυτά που οι ίδιοι εκλογολόγοι πιστοποιούν με τα στοιχεία που παραθέτουν, είναι ότι δυο στους πέντε συνταξιούχους ψήφισαν Νέα Δημοκρατία. Πού κρύβεται η οργή τους; Επί ΣΥΡΙΖΑ κόπηκε το 6% στα πρώην ανεξάρτητα ταμεία που δεν είχαν εφαρμόσει τον νόμο του 2013 για την παρακράτηση εισφοράς για περίθαλψη και από συνταξιούχους. Η άλλη παρακράτηση που είχε συμφωνηθεί με τους δανειστές ανακλήθηκε. Και από 1/1/2019 κάποιοι συνταξιούχοι είδαν αυξήσεις που οφείλονται στον νομό Κατρούγκαλου. Ουδείς από αυτούς που έβριζαν κατάλαβε ότι τις συντάξεις πετσόκοψαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ; Ουδείς κρατούσε τις αποδείξεις που στέλνουν κάποια ταμεία ούτε τις αποδείξεις των τραπεζών; Από όσους το ζήτησα έκαναν το κορόιδο.
Κάποιοι όμως συνταξιούχοι (ανάμεσα τους και μια που ψηφίζει ΚΚΕ) μου είπαν ότι αυτοί δούλεψαν σαν τα γαϊδούρια και οι συντάξεις τους κόπηκαν ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ μοιράζει επιδόματα στους γύφτους -επί λέξει- και σ’ αυτούς που έχουν μικρές συντάξεις διότι δεν δούλεψαν. Επρεπε ο ΣΥΡΙΖΑ να τους δώσει πίσω όλα όσα τους έκοψαν οι δεξιοί. Γι’ αυτό ψήφισαν τους δεξιούς. Αυτό δεν λέγεται οργή. Εκτός από αποβλάκωση είναι μιζέρια, ζήλια, κακία.
Ολοι αυτοί πιστεύουν ότι ανήκουν στη μεσαία τάξη και δυστυχώς το λένε και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιοι μιλούν και για μεσαίες τάξεις. Ποτέ δεν διάβασαν αυτούς που επικαλούνται (Μάρξ, Λένιν) και μας πετάνε αηδίες κατάμουτρα. Οι άνθρωποι αυτοί μικροαστοί είναι: η χειρότερη και πιο ευάλωτη κοινωνική στρωμάτωση με κύριο χαρακτηριστικό τον σουσουδισμό και την κακία ή ζήλια για τον διπλανό. Ειδικά οι χαρτογιακάδες, εκτελώντας τις εντολές της εξουσίας ταυτίζονται μαζί της κι ας μην τους πετάνε πλέον ούτε ένα ξεροκόμματο. Φτάνει που τους «θυμούνται» στη γιορτή τους ή τους στέλνουν μήνυμα στο κινητό θυμίζοντάς τους ότι τάχαμου μεγάλωσαν στην ίδια γειτονιά. Ψηλώνονται και τους ψηφίζουν..
Ενας άλλος σωτήρας, με στιλ πριμαντόνας, αγανάκτησε διότι δεν πήρε τη «χρυσή» έδρα για λίγες ψήφους. Και δήλωσε αμέσως μετά ότι χαμένη ψήφος είναι μόνο αυτή που πάει στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ανεκδιήγητος Βαρουφάκης, που τις ανοησίες και την έπαρσή του πληρώνουμε ακόμη (η δεξιά καταλογίζει στην κυβέρνηση αύξηση του χρέους επί των ημερών του ίδιου του Βαρουφάκη από 30 έως 100 δις ευρώ). Είναι πολιτική η άποψή του; Όχι βέβαια, είναι κακία και μόνος στόχος του να κόψει ποσοστό από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο αριστερός είναι που έβαλε υποψήφια και την πάμπλουτη κληρονόμο σύζυγό του που καβάλα στ’ άλογο (δηλώνει ότι λατρεύει την ιππασία) παράτησε τα ιδεώδη της καραδεξιάς οικογένειάς της και βγήκε μπροστάρισσα στο κίνημα. Αλλά αυτό είναι ντροπή και για εμάς που ανεχτήκαμε τον συγκεκριμένο φαφλατά. Πάντα οι πλούσιοι γοητεύον τους φτωχούς.
Κάποιοι άλλοι, «πολύ αριστεροί» που όλα του ΣΥΡΙΖΑ τα έβρισκαν στραβά, λίγα, φιλοδωρήματα, τι λένε τώρα; Ακούσαμε τον θλιβερό Λαφαζάνη να ψελλίζει κάτι για τις ευθύνες του. Αλλά δεν παραιτήθηκε, παρά φόρτωσε στον ΣΥΡΙΖΑ την ευθύνη για τα χάλια του κόμματός του και είπε ότι θα κατέβει στις εθνικές εκλογές! Το βρίσκω συνεπές. Η κακία όλως αυτών που νόμισαν ότι η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ του ’15 οφειλόταν στη δική τους προσωπικότητα και διάνοια, δεν τους αφήνει να καταλάβουν ότι ο λαός (που τον επικαλούνται και δηλώνουν ότι τον εκπροσωπούν, παίρνοντας 0,6%) τους έφτυσε. Νομίζουν ότι βρέχει.
Τα ίδια χάλια και στο άλλοτε κραταιό ΚΚΕ, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και σχήματα προσωποπαγή με επικεφαλής άτομα προβληματικά. Ο στόχος κοινός: να ηττηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ κι ας θριαμβεύσει η δεξιά. Δεν είναι τυχαίο ότι όπου έχει περάσει υποψήφιος του ΚΚΕ στον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ τον στηρίζει ανοιχτά και χωρίς υποσημειώσεις, ενώ όπου υπάρχει υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, επίσης ανοιχτά, τάσσεται εναντίον του. Ας βγει ο δεξιός.
Ολοι μαζί στη συνέχεια θα κάνουν χωριστές πορείες, ολοένα και μικρότερες, για να πέσει η κακή δεξιά κυβέρνηση που οι ίδιοι στήριξαν.
Όμως όταν κυβερνά η κακία, περισσεύει η αδιαφορία για την πολιτική, η αποστράτευση και στο τέλος κάνουν κουμάντο οι ψεύτες, κλέφτες και φανφαρόνοι.
αναδημοσίευση από www.dailythess.gr
