Τα τελευταία χρόνια ακούμε όλο και πιο συχνά φράσεις όπως:
«Δεν είμαι ούτε δεξιός ούτε αριστερός.»
Ή:
«Δεν πιστεύω στις ιδεολογίες.»
Ή ακόμη:
«Δεν είναι όλα θέμα δεξιάς και αριστεράς.»
Ίσως για μερικούς αυτά να είναι ειλικρινείς σκέψεις.
Πολλές φορές όμως λειτουργούν σαν προπέτασμα καπνού.
Γιατί;
Γιατί όλοι έχουμε άποψη.
Για τους μισθούς.
Για την οικονομία.
Για το κράτος.
Για την υγεία.
Για την παιδεία.
Για τους φόρους.
Για το αν πρέπει να ιδιωτικοποιούνται τα πάντα ή να υπάρχουν ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες.
Όλες αυτές οι απόψεις δεν είναι τίποτε άλλο από πολιτική σκέψη.
Και η πολιτική σκέψη οδηγεί πάντα σε κάποια ιδεολογία.
Δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς ιδεολογία.
Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που δεν θέλουν να την ονοματίσουν.
Δεν υπάρχει τίποτε κακό στο να είσαι δεξιός.
Δεν υπάρχει τίποτε κακό στο να είσαι αριστερός.
Δεν υπάρχει τίποτε κακό στο να είσαι φιλελεύθερος, σοσιαλιστής ή συντηρητικός.
Κακό είναι να παρουσιάζεσαι ως «ουδέτερος», ενώ στην πραγματικότητα υπερασπίζεσαι συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές.
Αν πιστεύεις στην ελεύθερη αγορά, πες το.
Αν πιστεύεις σε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος, πες το.
Αν πιστεύεις στις ιδιωτικοποιήσεις, πες το.
Αν πιστεύεις στις δημόσιες επενδύσεις, πες το.
Η δημοκρατία δεν φοβάται τις καθαρές θέσεις.
Φοβάται τις κρυφές.
Δεν είναι τυχαίο ότι η δημοκρατία γεννήθηκε στην αρχαία Αθήνα.
Στην Αγορά και στην Εκκλησία του Δήμου οι πολίτες δεν έκρυβαν τις ιδέες τους.
Έβγαιναν μπροστά.
Μιλούσαν δημόσια.
Υπερασπίζονταν τις απόψεις τους.
Διαφωνούσαν.
Συγκρούονταν με επιχειρήματα.
Η δημοκρατία γεννήθηκε μέσα από την ελεύθερη έκφραση και την ευθύνη της γνώμης.
Όταν η συμμετοχή των πολιτών άρχισε να αδυνατίζει και η εξουσία συγκεντρώθηκε στα χέρια λίγων, η αθηναϊκή δημοκρατία έχασε σιγά σιγά τη δύναμή της.
Η δημοκρατία δεν πεθαίνει μόνο με πραξικοπήματα.
Πεθαίνει και όταν οι πολίτες φοβούνται να πουν καθαρά τι πιστεύουν.
Η ιδεολογία δεν είναι ντροπή.
Ντροπή είναι να τη φοράς σαν μεταμφίεση.
Άλλοτε να την κρύβεις.
Άλλοτε να την αλλάζεις.
Άλλοτε να την παρουσιάζεις ως «αντικειμενικότητα».
Η κοινωνία προχωρά όταν οι άνθρωποι λένε καθαρά τι πιστεύουν και αναλαμβάνουν την ευθύνη των ιδεών τους.
Γιατί μόνο τότε μπορεί να υπάρξει πραγματικός διάλογος.
Και χωρίς πραγματικό διάλογο, δεν υπάρχει πραγματική δημοκρατία.
— δδμανιάς
«Η δημοκρατία δεν γεννήθηκε από τη σιωπή, αλλά από ανθρώπους που είχαν το θάρρος να υπερασπιστούν δημόσια όσα πίστευαν.» δδμανιάς
