Κάθε χρόνο ακούμε τα ίδια.
«Ρεκόρ αφίξεων.»
«Ρεκόρ εσόδων.»
«Η ελληνική οικονομία απογειώνεται.»
Αλήθεια;
Τότε γιατί ο εργαζόμενος δεν μπορεί να πληρώσει το ενοίκιό του;
Γιατί ο νέος δεν βρίσκει σπίτι;
Γιατί οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πνίγονται στα χρέη;
Γιατί το κράτος εξακολουθεί να δανείζεται ακριβά;
Κάπου λοιπόν υπάρχει ένα μεγάλο ψέμα.
Ή, τουλάχιστον, μια μεγάλη μισή αλήθεια.
Γιατί ο τουρισμός δεν είναι από μόνος του πλούτος.
Ο τουρισμός είναι χρήμα που μπαίνει στη χώρα.
Το ερώτημα είναι:
ποιος το παίρνει;
Ο ξενοδόχος;
Η πολυεθνική πλατφόρμα;
Η τράπεζα;
Το fund;
Η αεροπορική εταιρεία;
Η ξένη αλυσίδα;
Ή ο εργαζόμενος που αλλάζει σεντόνια δώδεκα ώρες τη μέρα;
Ας πούμε ότι ένας τουρίστας αφήνει 1.000 ευρώ.
Πόσα μένουν πραγματικά στον τόπο;
Πόσα φεύγουν στο εξωτερικό;
Πόσα χάνονται σε τόκους, προμήθειες, εισαγωγές και μεσάζοντες;
Κανείς δεν μας το λέει.
Μας λένε μόνο το σύνολο.
Όχι τη διανομή.
Και εδώ βρίσκεται όλη η απάτη των αριθμών.
Μπορεί μια χώρα να σπάει κάθε χρόνο ρεκόρ στον τουρισμό και ταυτόχρονα ο λαός της να γίνεται φτωχότερος.
Ακριβώς όπως μπορεί μια επιχείρηση να κάνει τεράστιο τζίρο αλλά να μην έχει ούτε ένα ευρώ κέρδος.
Ο τζίρος δεν είναι ευημερία.
Η δίκαιη κατανομή του πλούτου είναι.
Το ίδιο ισχύει και για την Ιθάκη.
Δεν μας λείπουν μόνο οι τουρίστες.
Μας λείπει ένα σχέδιο.
Δρόμοι.
Βιολογικός καθαρισμός.
Σπίτια για τους νέους.
Παραγωγή.
Τοπικά προϊόντα.
Επαγγέλματα που θα ζουν δώδεκα μήνες και όχι τρεις.
Γιατί αν ο τουρισμός είναι το μοναδικό μας εισόδημα, τότε ζούμε τέσσερις μήνες και επιβιώνουμε οκτώ.
Και υπάρχει και κάτι ακόμη.
Αν ο τουρισμός έφερνε από μόνος του ευημερία, τότε οι πιο τουριστικές χώρες του κόσμου θα ήταν και οι πιο ευτυχισμένες.
Δεν είναι.
Γιατί ο πλούτος δεν μετριέται από το πόσα χρήματα μπαίνουν.
Μετριέται από το πόσα μένουν στον άνθρωπο που παράγει.
Ας σταματήσουμε λοιπόν να μετράμε μόνο αφίξεις.
Ας αρχίσουμε να μετράμε μισθούς.
Ας μετρήσουμε πόσοι νέοι μπορούν να μείνουν στον τόπο τους.
Ας μετρήσουμε πόσοι μικροί επαγγελματίες επιβιώνουν.
Ας μετρήσουμε πόσοι αγρότες και ψαράδες συνεχίζουν να ζουν από τη δουλειά τους.
Τότε θα μάθουμε αν υπάρχει πραγματική ανάπτυξη ή αν απλώς πανηγυρίζουμε για έναν πλούτο που περνά από μπροστά μας χωρίς ποτέ να μένει στα χέρια μας.
— δδμανιάς
«Κανένας τόπος δεν γίνεται μεγάλος από τα χρήματα που περνούν. Γίνεται μεγάλος από τους ανθρώπους που μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια σ’ αυτόν. Αυτή είναι η πραγματική “Μικρή Πατρίδα”.» δδμανιάς
