iloveithaki.gr | march 14th 2018
σχόλια ημέρας:
οι καιροί δεν περιμένουν
Οσάκις η Αριστερά δεν θέλησε ή δεν τα κατάφερε να δει την πραγματικότητα και να τη διαχειριστεί στο μέτρο που της αναλογεί, το πλήρωσε ακριβά. Ακριβά το πλήρωσε και ο ελληνικός λαός. Και δεν χρειάζεται να βρίσκεται προ των πυλών ο Αννίβας… για να αφυπνιστεί. Στο κάτω – κάτω έχει καθήκον να έχει τα μάτια και τα αυτιά ανοιχτά… Οι καιροί δεν περιμένουν. Η δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος μέρα με τη μέρα επιδεινώνεται και αυτή η επιδείνωση επηρεάζει άμεσα και όχι μόνο οικονομικά τη χώρα μας. Όλα δείχνουν ότι οι ισορροπίες που διαμορφώθηκαν και οι καταμερισμοί ύστερα από δύο παγκόσμιους πολέμους έχουν καταρρεύσει. Η Αριστερά σε όλες της τις εκφάνσεις έχει επίσης παγκοσμίως καταρρεύσει. Φυσικά, σε ένα σημείωμα σαν κι αυτό, μόνο τηλεγραφικά και μέρος μόνο των προβλημάτων μπορεί να προσεγγίσει κανείς. Παράλληλα με τη συζήτηση που πρέπει να ανοίξει, είναι ανάγκη να αρχίσουν διαδικασίες υπέρβασης, ας πούμε για την οικονομία του κειμένου, του ΣΥΡΙΖΑ με στόχο να έρθουν στο επίκεντρο του πολιτικού και κοινωνικού γίγνεσθαι οι πολιτικοκοινωνικές δυνάμεις της Αριστεράς και της προόδου ως οφείλουν.
οι δυναστείες που λυμαίνονταν τον δημόσιο πλούτο
«Η σημερινή ηγεσία της Ν.Δ. της οποίας ο μοναδικός λόγος ύπαρξης είναι να στηρίζει, να υπερασπίζεται και να εκπροσωπεί με ιδιαίτερο πάθος διαπλεκόμενα οικονομικά συμφέροντα, κατηγορεί τους άλλους για διαπλοκή! Στο σπίτι του κρεμασμένου, της Siemens, της Novartis, μιλάνε για σχοινί με περίσσιο θράσος. Στη Ν.Δ. του κ. Μητσοτάκη πρέπει να κοιταχθούν στον καθρέφτη τους, αν έχουν, για να μην πέσουν από τα σύννεφα όταν έρθει η στιγμή της κρίσης». «Αυταπατώνται στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αν νομίζουν ότι ο ελληνικός λαός ξέχασε ποιοι τον βούλιαξαν στη διαφθορά και τη διαπλοκή και χρεοκόπησαν τη χώρα, προκειμένου οι δυναστείες που λυμαίνονταν τον δημόσιο πλούτο να απολαμβάνουν τα οφέλη της άρρηκτης σχέσης τους με τη διαπλοκή.
επιχειρηματίες και εξουσιαστές
Καλύτερα να τα βάλει κανείς με έναν στρατιωτικό σχηματισμό παρά με τους θεατές ενός ποδοσφαιρικού αγώνα -δεν είναι ηλίθιοι οι περί την εξουσία ώστε να μη χαϊδεύουν, ισομερώς, τ’ αυτιά των οπαδών· ξέρουν από την ιστορία ότι πολλές επαναστάσεις μπορούν να ξεσπάσουν μέσα από τέτοια λαοφιλή αθλήματα. Πολλά νέα παιδιά ξέρουν επίσης ότι πίσω από τους αγώνες «κυκλοφορούν» βρόμικα κυκλώματα, που δεν έχουν σχέση με τον αθλητισμό -εξακολουθούν να πηγαίνουν στα γήπεδα. Και αυτά που έχουν, όμως, σταματήσει να βρίσκονται με το σώμα τους εκεί, ακόμη τέρπονται από τους αγώνες, έστω και παρακολουθώντας τους από τους τηλεοπτικούς δέκτες. Το θέμα είναι βαθύ και πολύπλοκο και κανείς δεν μπορεί να εκφέρει τελική γνώμη ή να δώσει μια ερμηνεία της προκοπής -όποιος το ισχυριστεί απλώς δεν ξέρει πραγματικά τι του γίνεται (τι σημαίνει παιγνίδι, τι είναι ο άνθρωπος). Το μυστήριο (;) αυτό πάθος εκμεταλλεύονται οι ατσίδες της αγοράς και φροντίζουν να γίνονται ιδιοκτήτες ομάδων, αλλά και τηλεοπτικών καναλιών. Η άμιλλα και η πληροφορία στο έλεος του εμπορίου -ο θρίαμβος της ύλης επί του πνεύματος. Αλλά μήπως έτσι δεν ήταν πάντα; Και πάντοτε ο αθλητισμός ήταν το μέσο για την αναρρίχηση στην εξουσία, για την πρόσκτηση επιρροής στις μάζες. Πώς θα ήταν δυνατό να δρουν παράλληλα επιχειρηματίες και εξουσιαστές; Θα ήταν (γι’ αυτούς) παράλογο / γ σταματόπουλος
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1284″]
