Στην προχθεσινή συνεδρίαση της Εκτελεστικής Γραμματείας η κυρία Φώφη Γεννηματά συμφώνησε με την τοποθέτηση του κυρίου Ανδρέα Λοβέρδου, ο οποίος έκανε λόγο για θετικά και αισιόδοξα μηνύματα τα οποία καταφθάνουν από όλη τη χώρα για το ΚΙΝΑΛ.
Δεν ξέρω αν ισχύει, γιατί διάβασα την είδηση στα «Παραπολιτικά» στην ερτζιανή συχνότητα των οποίων ο Αλέξης Τσίπρας έκανε μυστικές και χλιδάτες διακοπές στις μαγευτικές Μαλδίβες (τουλάχιστον ο κύριος Γιώργος Τράγκας είχε το τακτ να πει ότι ήταν μαζί με την Περιστέρα για να μην έχουμε άλλα), εν μέσω πραξικοπήματος στον τουριστικό του προορισμό και φυγαδεύτηκε την τελευταία στιγμή με τη βοήθεια του εμίρη του Κατάρ. Χρησιμοποιώντας μάλιστα τη θαλαμηγό του εμίρη και όχι με το γνωστό μονοκινητήριο αεροπλάνο και τη μέθοδο του «άσε μαλλί, τράβα μαλλί» πάνω από την έρημο.
Η αλήθεια είναι ότι προσπάθησα πολύ να φανταστώ αυτά τα μηνύματα που αφορούν στο ΚΙΝΑΛ και δεν μπόρεσα να βρω κάτι πιο θετικό και αισιόδοξο από το «θα μας μείνετε αξέχαστοι λόγω των ίσων αποστάσεων».
Κατά τ’ άλλα οι σημαντικές ειδήσεις για το ΚΙΝΑΛ είναι ότι ο κύριος Γιώργος Παπανδρέου αφήνει μούσι (ευτυχώς όχι τριγωνικό γιατί θα ήμουν υποχρεωμένος να προβώ σε απονενοημένη κίνηση) και ότι ο κύριος Γιώργος Καμίνης ήταν ο μόνος ο οποίος έσυρε την καρέκλα του κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, όταν η Πρόεδρος ζήτησε από όλα τα κόμματα που αποτελούν το ΚΙΝΑΛ να οπισθοχωρήσουν από τις θέσεις τους εν όψει του έκτακτου συνεδρίου (το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο αν έλεγε «go back George»). Πολλά όμως είπαμε για το ΚΙΝΑΛ. Με αυτό θα ασχοληθούν ο ιστορικός (όχι και πολύ είναι η αλήθεια – όσο ασχολήθηκε και με την προγενέστερη ΕΛΙΑ) και ο ψυχίατρος (αυτός σίγουρα πολύ περισσότερο) του μέλλοντος.
Ο λόγος περί πολιτικής λοιπόν και νομίζω πως δικαιούμαι να ομιλώ εξαιτίας και μόνο του τιμημένου ονόματος μου. Όταν ο συνονόματος φιλόσοφος έγραφε τα «Πολιτικά» του, σίγουρα δεν μπορούσε να φανταστεί ότι οι Νεοέλληνες θα έπρεπε να ξεκινήσουμε όπως ξεκινούν τα πρωτάκια στα Αγγλικά. Από το «This is a horse».
Ως εκ τούτου θα υπενθυμίσω στις δεξιές συνιστώσες αυτού του μάταιου κόσμου ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα ο Βουλευτής πράττει με ελεύθερη βούληση και με τη συνείδηση του.
Γιατί εγώ για παράδειγμα αν ήμουν Βουλευτής (σιγά που θα) ενώ συμφωνώ με τον προϋπολογισμό και γενικώς με τις επιλογές του Τσακαλώτου (να σας πω την αλήθεια από αυτόν εμπνεύστηκα τον τίτλο του άρθρου), αν χρειαζόταν να ψηφίσω για την αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια θα έλεγα ότι είμαι μουτζαχεντίν του Αμβρόσιου (ξανά σιγά που θα). Και θα υπενθυμίσω ακόμα πως όταν μία Κυβέρνηση παίρνει ψήφο εμπιστοσύνης χωρίς το πρώτο κόμμα να έχει την απόλυτη πλειοψηφία, είναι απολύτως νόμιμο και ηθικό να αναζητά σε κάθε νομοσχέδιο το οποίο εισέρχεται προς κύρωση, την επιβεβαίωση της.
Θα μου πείτε γίνονται αυτά;
Αν ανατρέξουμε στα πρακτικά της ψηφοφορίας για τη νομική ταυτότητα φύλου (θυμάστε εκείνη την ελεεινή ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ με την οποία μια κυρία δεν είναι δυνατόν να βγάζει την ταυτότητα της στο γκισέ μιας τράπεζας για παράδειγμα και αυτή να γράφει Βαγγέλης, γιατί είναι κάπως εξευτελιστικό για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια), θα δούμε ότι η μισή Βουλή έκανε τα ρεπό της άλλης μισής. Ήταν που ήταν βαρύ το νομοσχέδιο, ήταν και εκείνο το επίμαχο άρθρο 3, μπήκε μέσα και η τροπολογία για την Τουρκική Ένωση Ξάνθης και οι ψηφοσυλλέκτες έπαιζαν Sudoku για να καταμετρήσουν σωστά και να βγάλουν το τελικό αποτέλεσμα.
Από όλα τα κόμματα πλην του ΚΚΕ και της Σκοτεινής Νύχτας (έτσι τους αποκάλεσε ο μακαριστός Σισανίου και Σιατίστης Παύλος και καλό του παράδεισο γιατί δεν είναι όλοι Αμβρόσιοι) υπήρξαν διαρροές. Θα αναφέρω μόνο τις τρανταχτές περιπτώσεις. Ο κύριος Θανάσης Θεοχαρόπουλος και τότε ψήφισε ΝΑΙ σε όλα, αλλά μάλλον τότε τα μηνύματα δεν ήταν τόσο θετικά και αισιόδοξα γιατί υπήρχε μια απλή ΔΗΣΥ και όχι ΚΙΝΑΛ. Αντιθέτως οι κυρίες Γεωργία Γεννιά και Νίνα Κασιμάτη όπως και ο κύριος Ζειμπέκ Χουσεΐν του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν τις επίμαχες διατάξεις γιατί έτσι έλεγε η συνείδηση τους (και ορθώς έπραξαν). Οι ΑΝΕΛ είχαν την παγκόσμια κοινοβουλευτική πρωτοτυπία κανένας να μην ψηφίσει ακριβώς το ίδιο με κάποιον άλλο, σαν συμπεθέρες που ήθελαν να αποφύγουν τη δημόσια εμφάνιση με το ίδιο ταγέρ. Δεκαπέντε βουλευτές από πέντε κόμματα προτίμησαν τη γκαζόζα.
Όσοι λοιπόν παίζουν με τους Θεσμούς και μιλάνε για κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα γιατί έχουν στα χέρια τους δυσοίωνες δημοσκοπήσεις, καλό θα είναι να ξεκινήσουν από το «This is a horse».
Αριστοτέλης Μπατιστάτος
- Ταξίαρχος ε.α.
- Συγγραφέας – Πολιτικός Επιστήμονας
- Μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ
