Σχεδόν όλες οι προεκλογικές εξαγγελίες, από όπου κι αν προέρχονται, περιέχουν τη λέξη ανάπτυξη -και πόσο αυτή μας χρειάζεται και πόσο θα ωφεληθεί η χώρα και να που θα γίνει ανταγωνιστική και λοιπά.
Ουδείς μιλάει για καταστάσεις μετασχηματισμού των πόλεων και των ημιαστικών και ορεινών περιοχών, οι οποίες καταστάσεις θα αποτελέσουν το θεμέλιο για μια διάρκεια πολλαπλότητας και εγκαθίδρυσης έτσι ισχυρών θεσμών, που θα θωρακίσουν τις κοινωνίες όπου κι αν αυτές εκδιπλώνονται ή «αναπτύσσονται» [σε πόλεις, κώμες, χωριά… οικισμούς ακόμη].
Η γειτονιά και η κοινότητα δεν έχουν ακόμη αποκτήσει την αίγλη που θα όφειλαν να έχουν, δεν έχουν θεσμική υπόσταση, έτσι ξεχαρβαλωμένη που κατάντησε η ελληνική κοινωνία, ειδικά μετά την επιβολή των μνημονίων και την παρατεινόμενη κρίση που αυτά επέφεραν. Ισχυρίζονται μερικοί ότι οι δήμοι είναι το ανάχωμα του πολίτη, ότι μόνο οι δημοτικοί «άρχοντες» μπορούν να κατανοήσουν τα προβλήματά του και να εξεύρουν κάποια λύση.
Τι εννοούν, είναι ένα ζητούμενο για τους ψηφοφόρους, αφού και αυτοί [οι δήμοι] μια σμικρογραφία της κεντρικής εξουσίας έχουν καταντήσει, γραφειοκρατικοί, [βλαχο]δημαρχοκεντρικοί· «ολοκληρωτικοί» θα μπορούσες να πεις με τόσες αυθαιρεσίες και αναθέσεις σε εργολάβους στις οποίες καταγίνονται με συνέπεια -και μανία θα έλεγε κανείς [όποιος τέλος πάντων παρακολουθεί κάπως τι γίνεται στα δημοτικά κυρίως συμβούλια].
Μια βροχή πέφτει και πλημμυρίζουν οι πόλεις, άσε που χάνονται και ζωές -το καταφύγιο του πολίτη μάς μάρανε. Τι ακριβώς εννοούν λέγοντας ανάπτυξη, ο θεός κι η ψυχή τους. Εκεί που γίνεται το έλα να δεις είναι στη διαχείριση των απορριμμάτων και κάθε λογής λυμάτων από βιοτεχνικές ή και βιομηχανικές δραστηριότητες, στην έλλειψη πεζοδρόμησης και χώρων παιδιάς, στην ανυπαρξία συμπεριφοράς των οδηγών [εδώ οι δήμοι έχουν τεράστια ευθύνη διότι θα μπορούσαν κάπως να προάγουν οδηγητική συμπεριφορά, μια και απουσιάζει από τα σχολεία], στην αδιαφορία για μια πολιτική του πολιτισμού [απαραίτητη στην περιφέρεια].
Ανάπτυξη για σχεδόν όλους τους δήμους της χώρας σημαίνει τουρισμός -και πάπαλα. Οποιο έργο κι αν προβάλλουν, μόνιμη επωδός τους είναι ότι αυτό [το έργο, ντε] θα αποτελέσει πόλο έλξης τουριστών, θα πέσει χρήμα στην αγορά και… τα γνωστά, τα θλιβερά και για τον πολιτισμό και για τη ζωή των κατοίκων, που δεν ωφελούνται, παρά ελάχιστοι, από την ανάπτυξη του τουρισμού. Τέτοια παθαίνουμε όταν είμαστε άμοιροι παιδείας και μακροχρόνιων θεσμών, αυτών δηλαδή που συνέχουν μια κοινωνία και που μπορούν να την πυργώσουν.
Η γραμμική εξέλιξη είναι για τους αδαείς και τους φιλελεύθερους, όχι για τους τουλάχιστον αγωνιούντες και σκεπτόμενους [στοιχειωδώς, έστω]. Η τέτοιου είδους ανάπτυξη [τουριστική] δεν επιτρέπει να εμφανιστούν συστήματα ήπιου συναγελασμού και κοινωνικής συγκρότησης ικανής να αναπτύξει πολιτισμική έκφραση τέτοια που να επιτρέπει τη διαρκή μεταβολή προς όφελος της κοινωνίας. Οι κοινωνικές αλλαγές είναι αναπόφευκτες, να πατάνε όμως σε δομές και λειτουργίες που προάγουν την αλληλεγγύη και τους κοινωνικούς δεσμούς, που θα απορρεύσουν από θεσμούς διάρκειας -αυτό εξάλλου σημαίνει θεσμός.
Χρήσιμο είναι να διαβάσουν, όσοι θέλουν να μας κυβερνήσουν, τα βιβλία για την αποανάπτυξη που κυκλοφορούνται στη χώρα.
