Ο/Η aris άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας “υποχώρησαν τα νερά στην παραλία του μύρτου μετά το…“:
Άκου λοιπόνε μια ιστορία με το Μύρτο.΄
Ότα ήμουνα πιο νεολαίος εγύρναα με μια κοπελιά τα νησιά όπου με έβγαλε η βόρτα στο Μύρτο να μπανιάρω.
Ντάλα μεσημέρι ήτανε και για να μη τσουρουφλιφούμε από τον ήλιο επήαμε από την άλλη μεριά του ρήγματος στη σκιά μιας σπηλιάς δίμπουκης.
Μπήκα εγώ μέσα και η δεσποινίς ελιαζότουνε μαζί με κάτι Ταλιάνους πάρα όξου.
Έλα μωρή πάρα μέσα τση λέω, τίποτις εκείνη!
Γιατί μου λέει?
Γιατί φοβάσαι μη σου κάμω τίποτα τση λέω? Ξέχαστο και να θέλεις δε γένεται.
Έλα μωρή που σου λέω τση ματαλέω να αυτοχτονίσεις θέλεις? Έδεκει κάτι σα να φοβήθηκε, στραβομουτσουνιάζει και έρχεται.
Δε προλαβαίνω να τση εξηγήσω και βλέπω τσου Ταλιάνους να τρέχουνε σα κουρλοί και να πέφτουνε κάτι μπατικά αηπάνουθε και να σκάνε μεσ΄τα γουλιά μετεωρίτες!!
Όχι ρε μου λέει γρουσούζης είσαι τελικά! Βρήκα και το μπελιά μου εν ολίγοις!
Μετά πάμε Λευκάδα πόρτο Κατσίκι.
Κατεβαίνουμε μια σκάλα σα του Αναπλιού και τι βλέπω:
Αριστερά μια παραλία στενή με κάτι κομμένους βράχους αηπάνουθε και δεξιά μια μεγάλη σπηλιά με τη σκεπή τση ξεκολλημένους βράχους που κρατιόντουσαν με το ζόρι.
Πλημμύρα ο κόσμος λιαζότανε και μπανιαριζότανε.
Εγώ τση λέω, ή φεύγω ή κάθουμαι έδεπα που τελειώνει η σκάλα και ας με ποδοπατάνε οι λουόμενοι.
Ξαναπλακωνόμαστε τσι φωνές πάλε αλλά έδεκει κάτσαμε.
(Και μπορεί να με σκονίζανε αλλά είχα και τα τυχερά μου, έπηξα στη θέα)!
Μετά από δύο – τρείς μήνες βλέπουμε στη τηλεόραση το πόρτο Κατσίκι γεμάτο μπάζα από κατολίστηση.
Όχι ρε μου ξαναλέει δε το πιστεύω!
Δε μου διευκρίνισε όμως τι δε πίστευε, ότι τη ξεστράβωσα, ή πόσο γρουσούζης είμαι??
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα χα.
Ανάρτηση από τον/τη aris στο I love Ithaki. gr τη 27 Ιανουαρίου 2014 – 12:07 μ.μ.