η επανάσταση τσι θιακιάς νομεκλακατούρας (κλάκες της πλατείας με όνομα)

ΟΠΟΙΟΙ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΤΟ ΣΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΑΦΛΑΜΠΑ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΕΤΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ.

Λοιπόν, τώρα καταλαβαίνω απόλυτα το Χριστό, στο παράδειγμα που έφερε ο aris, στο σχόλιο για τη συνεδρίαση του Δ.Σ Ιθάκης της 6ης Μαρτίου.  Αφού έχασε την υπομονή του ο άνθρωπος, αυτός, που ήταν και Χριστός. Εμείς οι υπόλοιποι λογικά, έπρεπε  να τους έχουμε φατεστάρει τσι καρέκλες του Δ.Σ στο κεφάλι.

Ε, λοιπόν, δεν μπορεί κανένας να φανταστεί, αν δεν το ζήσει από μέσα, τη θέση αυτού, που  κάθεται στην καρέκλα του συμβουλίου κι ο άλλος για τους δικούς του, φτηνούς, δεν έχει σημασία,  λόγους να τον βρίζει και να τον  αποκαλεί….όπως νομίζει…. 

Η “πολιτισμένη” αντίδραση είναι να τ’ ακούσεις…και να κοιτάς το ταβάνι. Πόση όμως αντοχή και ανοχή μπορεί να έχει ο καθένας, χάριν της ευπρεπείας? Και ποιας ευπρεπείας? Αυτής που ήδη ο απέναντι, άσχετα κι αν πάσχει από ψυχανωμαλία, στη στέλνει περίπατο με το έτσι θέλω?

Η αμηχανία δεν περιγράφεται!! 

Διότι σ’ αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει “πολιτισμένη” αντίδραση. Και κείνα τα…..επίπεδα, τα κακώς πολλές φορές εννοούμενα, που σ’ αναγκάζουν να παίρνεις ασανσέρ να τ’ ανεβοκατεβαίνεις, για να ‘ βρεις καμιάν άκρη, τα στέλνεις περίπατο. Κι αρχίζεις να φλερτάρεις, μια με το μπουκάλι με το νερό, μια με το τασάκι, μια με τη διπλανή άδεια καρέκλα, και κείνα να σου γνέφουν: “Μη, και μη….”

Ακουγα σε βίντεο, τους ίδιους αυτούς κυρίους, να ξεφτυλίζουν στην κυριολεξία τον προηγούμενο δήμαρχο, και επαναστατούσα. Και λυπόμουν για το Δήμαρχο και ντρεπόμουν για λογαριασμό τους, για τα μέσα και τους τρόπους που χρησιμοποιούν, να πετύχουν τους πολιτικάντικους στόχους τους. Πού να φανταστεί κανείς, ότι θα τα ζήσει κι ο ίδιος!!!

Γι αυτό, βλέπω να μην υπάρχει άλλη λύση. Οποιος τους ψηφίζει, να τους παίρνει για τιμωρία, μόνιμα μετά στο σπίτι του και να τους έχει να τονε ξεφτυλίζουνε από το πρωί μέχρι το βράδυ.