του π. σ. παπαδάτου
Αν υπάρχουν πολιτικοί που πιστεύουν ότι χωρίς την ύπαρξη ενός σχεδίου ανασυγκρότησης της χώρας, θα μπορέσουμε ποτέ να βγούμε από την κρίση πλανώνται οικτρά. Όπως επίσης πλανώνται οικτρά όσοι πιστεύουν ότι θα αρχίσει η ανάκαμψη της χώρας μας, επειδή θα έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα τη στιγμή που θα έχουμε αυξήσει κατακόρυφα το εσωτερικό και εξωτερικό χρέος της Ελλάδος και φυσικά την ανεργία.
Πραγματικά δεν μπορώ να αντιληφθώ πως θα έλθει αυτή η πολυπόθητη ανάπτυξη, για την οποία όλοι μιλούν, όταν η κάθε κίνηση που κάνει το υπουργείο οικονομικών φέρνει λιγότερα έσοδα, αυξάνει την ανεργία, δημιουργεί εκατοντάδες χιλιάδες νέους φοροοφειλέτες, διώχνει τις επενδύσεις και διατηρεί στο μείον 5% την ύφεση. Πιστεύω ότι ούτε ο μάγος Χουντίνι θα μπορούσε να επιτύχει όλα αυτά και να φέρει συγχρόνως ανάπτυξη.
Διπλασιάζει την τιμή πετρελαίου θέρμανσης με αποτέλεσμα να ξεπαγιάσουν όλοι οι Έλληνες αλλά μειώνονται τα φορολογικά έσοδα! Αυξάνει τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων αλλά μειώνονται τα έσοδα από τα τέλη, πέρα από το γεγονός ότι τα αυτοκίνητα χάνουν την αξία τους. Μειώνει τους μισθούς αλλά η ανεργία αυξάνεται. Πολλαπλασιάζει τους φόρους ακινήτων αλλά εξανεμίζει τις αξίες τους και δημιουργεί στρατιές δεκάδων χιλιάδων ανέργων οικοδόμων. Μιλάει για νέες επενδύσεις και κάνει ένα φορολογικό νομοσχέδιο που όχι μόνο δεν φέρνει καινούργιες επενδύσεις αλλά στέλνει και τις ελληνικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό για να σωθούν. Καλά, οι Ιρλανδοί –ας αφήσουμε τους γείτονες και τους Ελβετούς- είναι ανόητοι που φορολογούν με 12.5% τις επιχειρήσεις;
Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπουμε ότι το ΔΝΤ προσπαθεί να πείσει την ΕΚΤ και τους ευρωπαίους να κάνουν ένα γερό κούρεμα του χρέους μας και εμείς περιμένουμε ότι θα ανακάμψουμε, επειδή θα πουλήσουμε τον ΟΠΑΠ και την ΔΕΗ. Αν η κυβέρνηση δεν δει την κρίση και την βοήθεια του ΔΝΤ και της ΕΕ ως τεράστια ευκαιρία επανεκκίνησης της χώρας μας, αλλά ασχολείται με στικάκια και πολλαπλασιαστές, αντί να παίρνει γρήγορες και δραστικές αποφάσεις, τότε πολύ φοβάμαι ότι άσπρη μέρα δεν θα δούμε. Και πραγματικά με πιάνει πανικός όταν σκέφτομαι ότι κάποιοι βλέπουν ως εναλλακτική πολιτική λύση τους ανθρώπους που είδαν τον πρόεδρο της γαλλικής δημοκρατίας ως τον επισκέπτη που ήλθε να μας κλέψει τα ασημικά μας. Απίθανοι άνθρωποι!
Σημείωση
Είναι θλιβερή κοροϊδία να λέει ένας χορτάτος σε ένα πεινασμένο πόσο κακό πράγμα είναι η πείνα, και ένας πολιτικός στον άνεργο πόσο κακιά είναι η ανεργία, χωρίς να κάνει τίποτα γι’αυτό! (Η Φαρσοκωμωδία των εράνων που διασύρουν διεθνώς την χώρα μας θα σταματήσει κάποτε);