ημερόδρομος | 15 μάη 2015, 15:16
δημήτρης μήλακας
Περί των πεποιθήσεων και ειδικά αυτών που έχουν να κάνουν με την προσπάθεια του ανθρώπου να απαντήσει στα αναπάντητα ερωτήματα της ύπαρξης και του θανάτου κανείς δεν μπορεί να διεκδικήσει το μονοπώλιο της αλήθειας. Ακόμη κι αυτοί που κατ επάγγελμα εμπορεύονται την «αλήθεια».
Αυτό ακριβώς το εμπόριο στην πλέον χυδαία του εκδοχή παρακολουθούμε αυτές τις μέρες με την περιοδεία από ναό σε νοσοκομείο του ιερού σκηνώματος της Αγίας Βαρβάρας. Εξοικειωμένοι με την αγοραία εικόνα παρακολουθούμε από τους δέκτες μας την κοσμοσυρροή και τους εμπόρους με τα μαύρα και τα χρυσά αξεσουάρ…
Αυτούς τους επαγγελματίες διαμεσολαβητές μεταξύ της «αλήθειας» τους και του φόβου. Αυτούς τους εξπέρ του συναισθηματικού εκβιασμού για την αιώνια τιμωρία ή ανταμοιβή. Αυτούς τους ψυχρούς εμπόρους που πουλούν στο οδυνηρό παρόν μελλοντικές υποσχέσεις ενός άλλου μεταθανάτιου κόσμου.
Για τις πεποιθήσεις των ανθρώπων, για τα βαθύτερα συναισθήματα και τις αγωνίες, για τα σκληρά ερωτήματα που κάποια στιγμή όλοι μας συναντούμε, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι αποτελούν συγκλονιστικά και απόλυτα σεβαστά προσωπικά δεδομένα. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να αποφύγουμε να παρατηρήσουμε με οδύνη οργή και αηδία τον τρόπο που οι επαγγελματίες εμπορεύονται την ανθρώπινη αγωνία και τον πόνο. Δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς στον ύπουλο τρόπο που διατυπώνεται ο εκβιασμός της υποτιθέμενης ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου. Ειδικά του ανθρώπου στην ύψιστη δοκιμασία της μάχης του με τον θάνατο. Εκεί, εκείνη ακριβώς την στιγμή που οι επαγγελματίες σου ζητούν να προσκυνήσεις για να σωθείς, αν όχι σ αυτήν σίγουρα στην άλλη ζωή…
