Ο Παύλος Τσίμας σχολιάζοντας χθες τις σφαίρες που στάλθηκαν στο φίλο του τον Πρετεντέρη, ανέφερε ότι στο κτίριο της ΕΣΗΕΑ υπάρχει μια επιγραφή με το “Η δημοσίευσις είναι η ψυχή της Δημοκρατίας”. Συνέχισε λέγοντας ότι οι αποστολείς των σφαιρών δεν θέλουν την ελεύθερη μετάδοση όλων των ειδήσεων, αλλά μόνον εκείνων που εγκρίνουν αυτοί.
Μόλις το άκουσα, σκέφτηκα ότι ο Τσίμας ήταν άρρωστος με πολύ υψηλό πυρετό. Κοιτώντας προσεκτικά, κατάλαβα ότι μας δούλευε άλλη μια φορά, γιατί νομίζει ότι έχουμε όλοι μνήμη χρυσόψαρου και δεν θυμόμαστε τις “ειδήσεις”…
που μεταδίδει συνεχώς το MEGA από το 2009.
Δεν έχουμε ξεχάσει το πως μας παρουσίαζαν στην αρχή τον ΓΑΠα. Πόσο αναγκαίος, ικανός ειλικρινής και θαρραλέος ήταν. Πόσο αναγκαία ήταν η προσφυγή στο ΔΝΤ και την ΚΤΕ. Θυμόμαστε τη “σοφή επιλογή” που μας έλεγαν ότι ήταν ο Παπαδήμιος. Και πόσο σωτήρια για τη χώρα ήταν στην αρχή όλα τα μνημόνια και τα μεσοπρόθεσμα, που ψήφιζε εκβιαζόμενη κάθε φορά η Βουλή.
Δεν θα ξεχάσουμε πόσο κακός ήταν για το MEGA στην αρχή ο Σα(χλα)μαράς, επειδή καταδίκαζε τη “συνταγή” του πρώτου μνημονίου. Και πόσο “τέλειος” έγινε μετά την “κωλοτούμπα” του, που μας προέκυψε υπέρμαχος των μνημονίων. Την ίδια στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ γινόταν για το MEGA το κόμμα των κουκουλοφόρων, των μπαχαλάκηδων και της δραχμής. Ενώ οι προφυλακισμένοι βουλευτές της ΧΑ ήταν μονίμως προσκεκλημένοι στις συζητήσεις του καναλιού.
Ο Παύλος Τσίμας έχει δύο ψυχές. Η μία είναι αυτή που του “βγαίνει” όταν βρίσκεται στην ΕΣΗΕΑ, δηλαδή σπανίως. Η άλλη, η καθημερινή, είναι συνυφασμένη με τη δουλειά που κάνει στο MEGA. Αυτή την ψυχή, διάβαζε “φιλοσοφία”, που λέει “μεταδίδουμε μόνον ό,τι συμφέρει τους μετόχους του καναλιού και το κεφάλαιο”, το MEGA την είχε από την αρχή του.
Από swell