Για καθίστε ρε παιδιά γιατί μάλλον έχει διαστρεβλωθεί η έννοια της Σεισάχθειας.
Πρώτα το μόνο σίγουρο είναι ότι απαγορεύθηκε η υποθήκη του ανθρώπινου σώματος για παροχή δανείου και απελευθερώθηκαν οι σκλάβοι για χρέη.
Οι πλούσιοι γαιοκτήμονες όμως διατήρησαν τη περιουσία τους απλά δεν μπορούσαν να έχουν Αθηναίους πολίτες σκλάβους για εργάτες ένεκα δανεισμού.
Άλλες εποχές τότε, τα πάντα εξαρτιόνταν από τη παραγωγή της γής σχεδόν.
Αντί να κάμει λοιπόν αναδασμό της γης όπως ο Λυκούργος επέστρεψε ίσως τα κτήματα που χάθηκαν στους φτωχούς από δάνεια, ή πιο πιθανά κατέβασε τους τόκους των δανείων, χωρίς να είναι τίποτε σίγουρο από το τελευταίο.
Ένα έξυπνο οικονομικό μέτρο που έδωσε ανάπτυξη χωρίς να πολυπειράξει τους πλούσιους και το υπάρχον οικονομικό σύστημα, απλά έκοψε την υπερεκμετάλλευση των φτωχών.
Δεν γνωρίζω άμα υπήρχε η υποθήκη του ανθρώπινου σώματος αν σήμερα θα «κυκλοφορούσαν» τόσα δάνεια.
Δεν αναφέρεται πουθενά αν κάποιος δανειζόταν χρήματα για να πάρει άλογο αν μπορούσε να το κρατήσει χωρίς έστω να πληρώσει το δάνειο με χαμηλότερους τόκους.
Και έχουμε και λέμε:
Εγώ έχω πχ σα μισθωτός κάμει ένα κομπόδεμα (παράδειγμα είναι), δε το επένδυσα λοιπόν ούτε το έκαμα χρυσό όπως την εποχή του Σόλωνα, αλλά το έδωσα στο νόμιμο τοκογλύφο την τράπεζα η οποία δάνεισε κάποιον να φτιάξει το εξοχικό του δίπλα στο κύμα.
Προφανώς τον συνέφερε αλλιώς δεν θα το έπαιρνε με τους όρους που το πήρε.
Όταν παίρνεις ένα δάνειο δε το παίρνεις από τη μάνα σου, από τοκογλύφο το παίρνεις άρα αναλαμβάνεις ρίσκα.
Γίνεται λοιπόν το «ξεκινάμε από το μηδέν» λόγω οικονομικής διάλυσης και κάνουμε απολογισμό:
Ο δανεισμένος βρίσκεται με σπίτι και εξοχικό και ο ρημάδης ο δανείζων μόνο με σπίτι και τα λεφτουδάκια του χαμένα, (διαλυμένες τράπεζες). Ο Σόλωνας όμως το χωράφι, (λεφτά) του δανείζοντα δε τα πείραζε.
Αλλιώς να πάμε στο σύστημα Λυκούργου να έχει ο καθένας το σπίτι του και το εξοχικό στη μέση εξ αδιαιρέτου που λένε. χα χα χα χα.
Δηλαδή του δανεισμένου θα του μείνει το σπίτι το εξοχικό σχεδόν τσάμπα ενώ ο δανείσας θα χάσει τα λεφτά του? Μα θα μπορούσε να έχει φτιάξει αυτός εξοχικό και να μην έχει δυνατότητα ο δανεισμένος για δάνειο ανοικοδόμησης.
Σε αυτή τη περίπτωση λοιπόνε εγώ θα περνάω όξου από το εξοχικό φορτωμένος και με τη γλώσσα όξου για να πάω να μπλουτσάρω τσι ποδάρες μου στη θάλασσα και αυτός που έμμεσα δάνεισα με το ένα του χέρι θα κρατάει την αναμμένη πουράκλα του και σηκώνοντας το ποτήρι με το σκατς με το άλλο, θα με χαιρετάει με το γνωστό «στην υγειά σου μαλάκαααα».
Άμα αυτό είναι Σεισάχθεια έ και το κουμπούρι που θα κρατάω εγώ στο χέρι μου θα είναι το βάλσαμο τση νόνας μου.
Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα λοιπόν χωρίς να μη συμμερίζομαι τη δύσκολη θέση του δανεισμένου και φυσικά ότι πρέπει να γίνουν σε ορισμένες περιπτώσεις διευκολύνσεις εκεί που πρέπει μόνο όμως, γιατί το πρόβλημα είναι ότι έχοντες και μη έχοντες δεν έχω να πληρώσω λένε όλοι.
Είναι η νεοελληνική μαγκιά και εξυπνάδα όπως τα κλεμμένα από τους φιλοξενούμενους ¨σεισμόπληκτους¨ μέσα από τα πλοία που τους φιλοξένησαν.
Μπας και είμαστε τελείως γύφτοι ορέ?
Και αύριο θα μου πούνε να συνεισφέρω για τους σεισμόπληκτους!
Με τι όρεξη????
Αυτοί τα άρπαξαν μονάχοι τους.
Πάλι μ@λάκας?
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα.