Του Γιάννη Μακριδάκη
Ένα ανοιξιάτικο ξημέρωμα Σαββάτου πριν από δέκα χρόνια μια ομάδα ανθρώπων παρατάξαμε τα κορμιά μας μπροστά στις μπουλντόζες και τα φορτηγά που με εντολή του τότε τοπικού δημάρχου ξεκινούσαν το παράνομο έργο μπαζώματος της θάλασσας εμπρός από το ενάλιο τείχος του Κάστρου της Χίου για την κατασκευή πρόχειρου χωματόδρομου, έργου αλλοίωσης δηλαδή του ιστορικού χαρακτήρα του μνημείου και μετατροπής αυτού από ενάλιο σε χερσαίο κάστρο.
Το εν λόγω έργο δεν διέθετε φυσικά το σύνολο των αδειών που χρειάζονταν από τα εμπλεκόμενα υπουργεία και υπηρεσίες, είχε όμως την θετική γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ)(!!!) και την εκπεφρασμένη υποστήριξη υψηλόβαθμων κομματικών παραγόντων, οι οποίοι κατείχαν πολιτικές θέσεις στο ΥΠΠΟ (και στο ΚΑΣ) και παρά τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις των εφοριών αρχαιοτήτων, βυζαντινών και εναλίων και βεβαίως παρά την με κάθε τρόπο εκπεφρασμένη διαφωνία και αντίδραση των κατοίκων της πόλης Χίου.Μια ακριβής επανάληψη της ίδιας εκείνης περίπτωσης δεν αποκλείεται να συμβεί σύντομα, αφού την ερχόμενη Τρίτη το ΚΑΣ καλείται να γνωμοδοτήσει περί σχεδιαζόμενου έργου βιομηχανίας ΑΠΕ, το οποίο καταστρέφει ολοσχερώς την σπουδαία από ιστορικής, περιβαλλοντικής και αρχαιολογικής άποψης περιοχή του Αίπους της Χίου, όπου σχεδιάζεται να αναπτυχθεί η πολυεθνική βιομηχανία.
Το βασικό κοινό στοιχείο της τότε υπόθεσης με την σημερινή και το πλέον βεβαίως ανησυχητικό είναι ότι στις ίδιες ακριβώς πολιτικές θέσεις κλειδιά του υπουργείου πολιτισμού και του ΚΑΣ βρίσκονται τα ίδια ακριβώς πολιτικά πρόσωπα, ψήγματα της εναπομείνουσας κομματικής αναπτυξιολαγνείας που κατέστρεψε την Ελλάδα, συνεχίζουν δε ακόμη, όπως είναι φανερό από το γενικότερο κυβερνητικό τους έργο, ακάθεκτοι την γνωστή, ακόμη πιο ανάλγητη και εναρμονισμένη με τα προτάγματα του καπιταλισμού και του άκρατου καταναλωτισμού πολιτική τακτική τους, της υποστήριξης δηλαδή με κάθε τρόπο μίας λεγόμενης ¨ανάπτυξης” που προελαύνει με ερπύστριες και ισοπεδώνει ανεπίστροφα την φυσιογνωμία και τον πλούτο της πατρίδας μας.
Την ερχόμενη Τρίτη λοιπόν, 11 Μάρτη 2014, θα γνωμοδοτήσει το ΚΑΣ επί της οφθαλμοφανούς, πρωτοφανούς και προφανούς πλήρους και μη αναστρέψιμης καταστροφής του οροπεδίου του Αίπους της Χίου και ολόκληρου του νησιού (αλλά και των νησιών Λήμνου και Λέσβου) από μία πολυεθνική ρυπαρή και ισοπεδωτική βιομηχανία, παρόλο που η πόντιση του καλωδίου διασύνδεσης των νησιών με τον ηπειρωτικό κορμό, έργο που αποτελεί την απολύτως απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη τέτοιων βιομηχανιών στα νησιά, μετατέθηκε από τον ΑΔΜΗΕ για μετά το 2025 (είκοσι πέντε).
Οι κάτοικοι των ακριτικών νησιών του Βορείου Αιγαίου, που νοιαζόμαστε για τα νησιά μας, για το φυσικό περιβάλλον, τα πλάσματα που το κατοικούν, τους αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία των τόπων μας, που ενδιαφερόμαστε για την συνέχιση της ζωής στα νησιά, που αγωνιζόμαστε για την μη μετατροπή τους σε πλωτές πλατφόρμες βιομηχανιών ενέργειας και για την υλοποίηση έργων συμβατών με την κλίμακα και τον χαρακτήρα τους, οι κάτοικοι που θα έπρεπε να έχουμε τον πρώτο λόγο για όλα αυτά τα “μεγαλόπνοα” καταστροφικά σχέδια αλλά δεν έχουμε ούτε καν ερωτηθεί ούτε μας δίνεται το δικαίωμα να πούμε θεσμικά την άποψή μας, δεν έχουμε παρά να εκπέμψουμε προς κάθε κατεύθυνση σήμα κινδύνου και να ζητήσουμε από όσους πολιτικούς και θεσμικούς παράγοντες απέμειναν να σέβονται ακόμη αυτή την πατρίδα και μπορούν να σκεφτούν λογικά και να νιώσουν, να ενεργοποιηθούν άμεσα, να συναισθανθούν την μέγιστη ευθύνη τους και να αποτρέψουν με τις πολιτικές αποφάσεις τους την μετατροπή των πολύτιμων νησιών της Ελλάδας σε πλωτές βιομηχανίες ηλεκτρικής ενέργειας.