Της Άννας Χατζησοφιά
– Πού πας παιδί μου πρωί-πρωί με ξέπλεκα μαλλιά, σαν την Αστέρω;
– Στις αγορές αδελφές μου, στις αγορές.
– Ζακέτα να πάρεις.
Και φακές, γιατί μεγάλη εβδομάδα έρχεται, ντροπή.
Και ένα κιλό πατάτες απ΄ τις καλές, χωρίς μεσάζοντες.
– Θα κάνεις αρνάκι με πατάτες στο φούρνο για το Πάσχα;
– Θα κάνω πατάτες με πατάτες στο φούρνο για το Πάσχα, γιατί αρνάκι δεν…
– Σου ανέβηκε η χοληστερίνη;
– Μου ανέβηκε το ρεύμα. 25% συγκεκριμένα.
– Ναι; Πότε; Δεν το πήρα είδηση.
– Ενώ την έξοδο στις αγορές την πήρες.
– Το είπε ο Γιάννης, καλέ. Δηλαδή τι το είπε, το χόρεψε.
– Την αύξηση της ΔΕΗ την είπε;
– Το χώνεψε. – Είσαστε μίζερες και κολλημένες στο φαύλο παρελθόν. Αντί να βγείτε έξω να το γιορτάσετε. Να ξεσαλώσετε, βρε αδελφές!
– Δεν είναι ότι είμαι αρνητική σαν άνθρωπος. Απλά δεν έχω ένα ρούχο σωστό για την περίσταση. Κάτι απέριττο, σαν την κυρία Δημάρχου Golden Hall και περιχώρων. Με το στρας του, την παγιέτα του, την Άρτα και τα Γιάννενά του.
– Γιατί είσαι τέτοια; Εμένα με συγκίνησε αυτή η φωτογράφιση, μου θύμισε τα νιάτα μου. Τότε που ονειρευόμουνα να γίνω κι εγώ μια Κρυστλ, μια Κάριγκτον, μια Αλέξις.
– Ε, πες Αλέξης να καταλάβω γιατί καταπίνεις γκουστερίτσες, που λέμε και στο χωριό μου.
– Από το ίδιο χωριό είμαστε, αδελφή.
– Με συγχωρείς, εγώ είμαι Ποταμίστας.
– Τι είσαι;
– Με τον Σταύρο αδελφές μου, με τον Σταύρο.
– Πότε το αποφάσισες αυτό;
– Δεν το αποφάσισα. Μετά τις εκλογές θα αποφασίσω.
– Δηλαδή πρώτα θα τον ψηφίσεις και μετά θα αποφασίσεις αν είσαι μαζί του;
– Εννοείται. Κι ο Σταύρος μετά θα αποφασίσει με ποιον είναι στην Ευρωβουλή. Κι αν μου κάνει καμιά στραβή και πάει με τον Τσίπρα;
– Αυτή τη στραβή δεν θα στην κάνει, μην φοβάσαι.
– Δεν μου χαλάτε το κέφι με τίποτε. Δεν ακούτε τους ιαχές χαράς του κόσμου;
– Κάτι βογγητά ακούω.
– Μη δίνεις βάση είναι απ΄ τη Νιγρίτα.
Στους δρόμους αδελφές μου στους δρόμους, να γιορτάσουμε κι εμείς την έκδοση ομολόγου.
-Τώρα πούπες έκδοση, βάλε ζαρτιέρες καλού κακού. Και κάνε κι ένα Μπραζίλιαν.
– Μμμ, ωραίο χιούμορ αδελφές μου. Αγοραίο.
– Προσαρμοζόμαστε στις αγορές.
– Είσαστε θλιβερές Κασσάνδρες. Εγώ είμαι χαΐστα.
– Και Ποταμίστα και Χαΐστα; Μήπως είσαι και Ατενίστα;
– Ναι, και θα ξεκολλήσω και τσίχλες απ΄ τα παγκάκια.
– Πάρε και κάνα πουλοβεράκι. Για το δέντρο.
– Φέρτε νταούλια, φέρτε βιολιά, παίξε Χρήστο επειγόντως, παίξε Πίπη, παίξε. Αυτή η έξοδος και νεκρούς ανασταίνει.
– Ανασταίνεται η άνεργη μητέρα από την Μυτιλήνη που δεν είχε να πάρει τα φάρμακα της.
– Πανηγυρίζουν έξαλλοι 2.000.000 άνεργοι. Στο ρεφραίν μπαίνουν και οι υποαπασχολούμενοι.
– Οι ανασφάλιστοι βαράνε τον ζουρνά.
– Ποιος είναι αυτός ο τυχερός, στο Λαύριο γίνεται χορός.
– Στην Κερατέα να δεις.
– Επιστρέφουν οι νέοι από το εξωτερικό μαζικά. Χαρούμενες μανάδες τους υποδέχονται στο Ελ. Βενιζέλος με βάγια και ωσαννά. Στον ΟΑΕΔ οι άνεργοι τραγουδούν: Στην αγορά του Αλ Χαλίλι θα πουλάν τα δυο σου χείλη. Χορεύουν ξέφρενα γύρω από τους κάδους τα παιδιά των σκουπιδιών. Πανηγυρίζουν κι οι απολυμένες καθαρίστριες. Πετάνε τους κουβάδες στον αέρα. Όπως σ εκείνη την παλιά διαφήμιση, η Κάρμεν Ούλτρα!
– Οι καθηγητές στήνουν το χορό. Του Ζαλόγγου. Η Μαρία Ρεπούση τους καταγγέλλει σαν ανύπαρκτους.
– Οι σχολικοί φύλακες ακολουθούν με νάζι.
– Ο Μπαλτάκος με ναζί.
– Πανηγυρίζει μέχρι κι ο Γιωργάκης.
– Καλά αυτός δεν θα κατάλαβε. Του λες βγαίνουμε αγορές και πάει στο Mall
– Την έδωσαν την γραμμή τα Νέα αδελφές μου: Είμαι κεφάτη γυρίζω από του Σόιμπλε.
– Στις αγορές αδελφές μου στις αγορές.
– Πατάτες να πάρεις.
– Και καμιά ληγμένη κονσέρβα να το κάψουμε.
– Εσύ αδελφή δεν θα έρθεις τελικά;
– Εγώ λέω να μην.
– Γιατί, έχεις μπουγάδα;
– Έχω διαθεσιμότητα.
– Εσύ, αδελφή;
– Εγώ έχω άντρα αυτόχειρα. Γι΄ αυτό φοράω πάντα άσπρα. Πενθώ για την ζωή μου.
– Θα ζήσουμε, Θείε Βάνια.
– Τώρα που το λες φέρε και καμιά μπουγάτσα.
– Δεν έχω μία.
– Ε, βγάλε ένα ομόλογο κι εσύ, μπορείς.
– Στις αγορές αδελφές μου στις αγορές.
– Ζακέτα να πάρεις. Κι ένα κιλό ντομάτες απ τις καλές, χωρίς μεσάζοντες.
– Για σάλτσα;
– Για Μέρκελ.