το 17

30cd5d5c-1cbe-464d-b9a6-07efc6828304sifiniera | September 2, 2016 by verajfrantzh

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

Xθες περίμενα αρκετή ώρα το 17 το τρόλεϊ στην στάση με θέα το πυροτέχνημα της δύσης του ηλίου να κρύβεται πίσω από τα πλοία του λιμανιού.

Έχουν αρχίσει να γεμίζουν πάλι τα λεωφορεία προς τη Δραπετσώνα, την Ευγένεια, τα Ταμπούρια, το Κερατσίνι.

Το 17 ζυγώνει τα Ταμπούρια από την κάτω μεριά στα όρια με την Κοπή. Ανεβαίνει παράλληλα του εμπορικού δρόμου της πλατείας και κάνει την πρώτη στάση μπροστά από τη χασαποταβέρνα, τον Χάϊδο, που έχει το πιο αλατισμένο και νόστιμο κοντοσούβλι σε όλη την περιοχή.

Μπαίναν τα παιδιά, μιλούσαν στον οδηγό, ρωτούσαν αν μπορούν να μπουν με το ποδήλατο. Δεκατριάχρονα, στον πήχυ της ανθρωπιάς η ηλικία τους. Τσογλάνια όμορφα, παιδάκια.

Ευγενικοί όλοι. Μετά από καλοκαίρι.

Τόσο γειτονιά που σε λιγώνει το συναίσθημα και πως να μείνεις σε σύνταξη σωστή και ορθή γραμματική.

Οι γειτονιές εξίσου ήρεμες με πετσέτες και εσώρουχα απλωμένα. Και η πλατεία απέναντι από το δημαρχείο γεμάτη παιδιά, σβούρες πόδοβολητά με πατημένα τενεκεδάκια απο κόκα κόλα. Εξαχρειωμένη ανταλλακτική αξία, ρε.

Εκεί που οι άνθρωποι δεν διαβάζουν ποίηση και κάνουν κανονικά επαγγέλματα όπως σουβλατζήδες, κομμώτριες, πωλήτριες, ψυκτικοί, οδηγοί ταξί, εργάτες πολύ. Δεν διαβάζουν, αλλά περιμένουν κάποιον να τους διαβάσει ποίηση και να τους μάθει. Και έχουν καρδιές τόσο άπληστα μεγάλες που συγχωρούν  την ελίτ που βγάζουν οι διανοούμενοι της πλάκας, οι δήθεν εγκεκριμένοι γραφιάδες και κάτι φαντασμένοι λυρικά μελωδοί φθηνών στίχων.

Τους πονούν, αλλά τους συγχωρούν. Γιατί ξέρουμε ανάμεσα στα στενά τι είναι να ξύνεις τους τοίχους για να φας ασβέστη, τι είναι να χάνεις αδερφό και μάνα, τι είναι να μετράς λίγη άμμο στις τσέπες, τι είναι ξύλο και μπερντάχι και οικογένεια εφταμελής με παππού και γιαγιά και μάρτυρες τους ανθρώπους που έχουν ανοιχτές τις πόρτες για κουτσομπουλιό αλλά και γιατί δεν έχουν να κρύψουν τίποτα.

Το 17 με άφησε πιο πέρα απο το σπίτι μου. Το 17 με πήγε πρώτη φορά στον Πειραιά. Πόσες φορές ενηληκιώθηκα ανάμεσα στις στάσεις του. Αμύθητη περιουσία.

Related

Το Σώμα Μετέωρο

Δε θα παντρευτούμε ποτέ, κουφάλα μικροαστέ!

Μια σκισμένη φούστα: μια χρήση και μια κατάχρηση

Hot this week

διον στανίτσας: Η Ιθάκη είναι η Ιθάκη

Η Ιθάκη είναι η Ιθάκη. Ένα όνομα μοναδικό και παγκόσμιο. Ένα...

το πλατυγιάλι μεγαλώνει — η ιθάκη τι σχεδιάζει;

— δδμανιάς το πλατυγιάλι του αστακού, ένα μεγάλο λιμάνι που...

ο πόλεμος σηκώνεται πάνω από τη γη

το starlink, το ρωσικό volna και η μάχη για...

όλοι θέλουν τον οδυσσέα — την ιθάκη ποιος τη σκέφτεται;

— δδμανιάς ο οδυσσέας ταξίδεψε σε πολλούς τόπους, γνώρισε λαούς,...

ο όμηρος προστατεύει την ιθάκη από κάθε κακή πρόθεση

— δδμανιάς πολύς θόρυβος σηκώθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από...

Topics

διον στανίτσας: Η Ιθάκη είναι η Ιθάκη

Η Ιθάκη είναι η Ιθάκη. Ένα όνομα μοναδικό και παγκόσμιο. Ένα...

το πλατυγιάλι μεγαλώνει — η ιθάκη τι σχεδιάζει;

— δδμανιάς το πλατυγιάλι του αστακού, ένα μεγάλο λιμάνι που...

ο πόλεμος σηκώνεται πάνω από τη γη

το starlink, το ρωσικό volna και η μάχη για...

όλοι θέλουν τον οδυσσέα — την ιθάκη ποιος τη σκέφτεται;

— δδμανιάς ο οδυσσέας ταξίδεψε σε πολλούς τόπους, γνώρισε λαούς,...

ο όμηρος προστατεύει την ιθάκη από κάθε κακή πρόθεση

— δδμανιάς πολύς θόρυβος σηκώθηκε τις τελευταίες ημέρες γύρω από...

εκσυγχρονισμός στις εισπράξεις, εγκατάλειψη στις παροχές — κακόμοιρε λαέ

το ελληνικό κράτος εκσυγχρονίζεται. και καλά κάνει. η ΑΑΔΕ αξιοποιεί πλέον...

«Ναιετάω δ’ Ἰθάκην»

Με πυξίδα την Ιθάκη — οι διαδρομές του Οδυσσέα,...

Τα παράδοξα που κουβαλάμε και εκείνα που έρχονται

ο άνθρωπος είναι παράξενο πλάσμα. χιλιάδες χρόνια παλεύει να κάνει...

Related Articles

Popular Categories

Προηγούμενο άρθρο
Επόμενο άρθρο