Στη Βραζιλία ο Ζαΐχ Μπολσονάρο οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης.
Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ολοκληρώνει επτά χρόνια στην εξουσία έχοντας βρεθεί στο επίκεντρο μιας σειράς σοβαρών υποθέσεων που απασχόλησαν όχι μόνο τη χώρα αλλά και ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Υποκλοπές.
ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ερωτήματα για το κράτος δικαίου.
Ελευθερία του Τύπου.
Κι όμως…
Το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο οι υποθέσεις.
Είναι η ζωή του ίδιου του λαού.
Η Ελλάδα παραμένει από τις χώρες με τους χαμηλότερους μισθούς της ευρωζώνης.
Η αγορά κατοικίας έγινε απρόσιτη για χιλιάδες νέους.
Χιλιάδες σπίτια πέρασαν στα χέρια funds.
Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις πιέζονται.
Η ακρίβεια κατατρώει κάθε αύξηση μισθού.
Οι νέοι συνεχίζουν να μεταναστεύουν.
Και η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την ανάπτυξη.
Ποια ανάπτυξη;
Για ποιον;
Αν η οικονομία μεγαλώνει αλλά ο εργαζόμενος φτωχαίνει, τότε κάτι δεν λειτουργεί.
Αν οι τράπεζες ανακοινώνουν ιστορικά κέρδη ενώ ο πολίτης δυσκολεύεται να πάρει δάνειο για πρώτη κατοικία, τότε κάτι δεν λειτουργεί.
Αν τα funds αγοράζουν χιλιάδες σπίτια ενώ τα νέα ζευγάρια δεν μπορούν να αποκτήσουν ένα δικό τους, τότε κάτι δεν λειτουργεί.
Και όταν όλα αυτά συμβαίνουν παράλληλα με σοβαρές υποθέσεις που αγγίζουν την κορυφή της εξουσίας, γεννιέται το μεγαλύτερο ερώτημα.
Ποιος ελέγχει την εξουσία;
Γιατί η δημοκρατία δεν κινδυνεύει μόνο όταν καταλύονται οι νόμοι.
Κινδυνεύει όταν οι πολίτες πιστεύουν ότι οι νόμοι εφαρμόζονται διαφορετικά για τους ισχυρούς και διαφορετικά για τους αδύναμους.
Όταν ο εργαζόμενος αισθάνεται ότι πληρώνει πάντα πρώτος.
Όταν ο συνταξιούχος μετρά τα ευρώ για να αγοράσει φάρμακα.
Όταν ο νέος εγκαταλείπει την πατρίδα του γιατί δεν βλέπει μέλλον.
Τότε οι θεσμοί παύουν να εμπνέουν εμπιστοσύνη.
Και όταν οι θεσμοί δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη, η δημοκρατία αρχίζει να αδειάζει από το περιεχόμενό της.
Η λύση δεν είναι η εκδίκηση.
Η λύση είναι η λογοδοσία.
Καμία κυβέρνηση δεν πρέπει να ελέγχει τον εαυτό της.
Σε μια υγιή δημοκρατία, η εναλλαγή της εξουσίας δεν είναι απλώς εκλογικό αποτέλεσμα.
Είναι η στιγμή που η νέα κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να ανοίξει κάθε φάκελο, να ερευνήσει κάθε σοβαρή υπόθεση και να αποδείξει ότι απέναντι στον νόμο δεν υπάρχουν ισχυροί και αδύναμοι.
Μόνο τότε οι πολίτες μπορούν να πιστέψουν ξανά ότι οι θεσμοί υπάρχουν για να υπηρετούν τη δημοκρατία και όχι την εκάστοτε εξουσία.
— δδμανιάς
Η «Δραπετσώνα» δεν είναι μόνο η ιστορία μιας γειτονιάς. Είναι η ιστορία κάθε ανθρώπου που δουλεύει τίμια, αλλά βλέπει τον κόπο του να μην αρκεί για να ζήσει την οικογένειά του. Εξήντα και πλέον χρόνια μετά, το ερώτημα παραμένει το ίδιο: μπορεί η εργασία να εξασφαλίσει μια ζωή με αξιοπρέπεια; δδμανιάς
