Ο/Η aris άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας “το παιχνίδι είναι χαμένο“:
Κατά τη γνώμη μου πάντα πολύ ωραίο άρθρο ανέβασες φίλε «καλάγεμου».
Με δυο λέξεις τα λέει όλα και χωρίς στριφνές αναλύσεις.
Δε θα συμφωνήσω ότι το παιχνίδι είναι χαμένο μόνο, και όχι γιατί είμαστε ικανοί να το κερδίσουμε εμείς αλλά γιατί οι επιβήτορες δεν θέλουν καμία χώρα της περιοχής να ισχυροποιηθεί και να πουλήσει τσαμπουκά.
Ανέκαθεν βοηθάνε τον ένα ή τον άλλον ώστε να υπάρχει ισορροπία δυνάμεων,
Τόσα αεροπλάνα εσύ τόσα οι απέναντι. Τόσα πολεμικά πλοία εσύ τα ίδια οι απέναντι.
Αυτό μας έχει σώσει και θα μας σώσει και στο μέλλον.
Εμείς είτε το θέλουμε είτε όχι έχουμε να παλέψουμε πάντα με προσχεδιασμένες καταστάσεις μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που μόνο με κινήσεις πατριωτισμού και πονηριάς αλά Οδυσσέα μπορούμε να ξεγλιστράμε και να μη πέφτουμε σε συμφορές.
Έπρεπε λοιπόν από όταν ιδρύθηκε το νεοελληνικό κράτος η παιδεία μας να είχε στραφεί σε αυτές τις λογικές.
Αντίθετα εγκλωβίστηκε σε παλληκαριές, θρησκευτικές διαφορές, και οπαδιλίκι πράγματα που εύκολα σε οδηγούν πίσω από τον κάθε υποστηριχτή (πράκτορα μυστικών υπηρεσιών), ξένων συμφερόντων.
Μια και αναφέρθηκαν οι Ιταλοί το 40΄ τους έβαλε ο Μουσολίνι να πολεμήσουν την Ελλάδα, φοβερές διαφορές πολεμικής μηχανής.
Γιατί χάσανε μόνο από τη παλληκαριά και της θυσίες του Έλληνα οπλίτη, και λαού?
Η γνώμη νου είναι ότι στον έτσι τους τον γράψανε οι περισσότεροι, αγγαρεία κάνανε.
Και ο Έλληνας εξυπηρέτησε με το αίμα του τα συμφέροντα των μεγάλων που για ευχαριστώ του τραβήξανε και έναν εμφύλιο για να μη δει ποτέ άσπρη μέρα.
Οι άλλοι φτιάχνανε τα σπίτια τους μετά τσι μπόμπες και μεις οι μαλάκες γκρεμίζαμε και αυτά που είχαν απομείνει, αντί να έχουμε τη παιδεία να καρπωθούμε τα κέρδη της πλευράς των νικητών.
Αυτός είναι ο έξυπνος άνθρωπος, όχι αυτός που πολεμάει και δε ξέρει να καρπούται τα κέρδη από το πανάκριβο αίμα που έχυσε.
Αλλά δεν έχουμε τις γνώσεις σα λαός να κάμουμε κάτι τέτοιο, γιατί από παιδάκια στο Δημοτικό δεν άνοιξε το στόμα του ένας δάσκαλος να μας ξεστραβώσει, να είμαστε παλληκάρια μεν, αλλά όχι κουτόβλαχοι που δεν ξέρουν να διαχειριστούν ούτε το σπίτι τους.
Θα χρησιμοποιήσω και λίγο τη διαίσθηση μα περισσότερο λογική.
Το παιχνίδι δεν είναι χαμένο αλλά θέλει υπομονή και ομαδικότητα!
Και εγώ σε προηγούμενες σκέψεις μου εναντίων πολλών διετύπωσα απόψεις όμως κάλιο να χάνεις τα λιγότερα παρά να σου μένει ο τσαμπουκάς και την άλλη μέρα να τον χάνεις επαιτώντας με το χέρι απλωμένο στη γωνία.
Ανάρτηση από τον/τη aris στο I love Ithaki. gr τη 27 Φεβρουαρίου 2013 – 10:09 π.μ.