εφσυν / Τάσος Πέππας / 24.11.2021, 16:00
Πολλοί αναρωτιούνται τι άραγε εννοούσε ο ποιητής, στην περίπτωσή μας ο πρωθυπουργός, λέγοντας, απευθυνόμενος στον Αλ. Τσίπρα, ότι «εσείς μας βάλατε στα μνημόνια». Ηταν γκάφα; Πιθανόν. Πάνω στον εκνευρισμό του και μιλώντας εκτός χειρογράφου, είπε μια κουβέντα παραπάνω. Την έχει ξαναπατήσει στη Βουλή ο κ. Μητσοτάκης. Κι άλλες φορές, κυρίως στις δευτερομιλίες του όταν είναι αναγκασμένος να μιλήσει χωρίς να έχει μπροστά του το κείμενο που του έχει ετοιμάσει το πολυμελές επικοινωνιακό επιτελείο του και στηρίζεται στις δικές του σημειώσεις ή στα πρόχειρα τσιτάτα που του δίνουν οι παρευρισκόμενοι υπουργοί, αυτοσχεδιάζει και εκστομίζει χοντράδες.
Δεν τολμώ να υποθέσω ότι ο πρωθυπουργός δεν γνώριζε πότε και με ποια κυβέρνηση η χώρα μπήκε στα μνημόνια. Δεν τολμώ να υποθέσω ότι ο πρωθυπουργός έχει ξεχάσει ποια κυβέρνηση έφερε το δεύτερο μνημόνιο – συμμετείχε και ο ίδιος. Να τολμήσω να υποθέσω ότι ο πρωθυπουργός με το «εσείς μας βάλατε στα μνημόνια» αναφερόταν στο τρίτο μνημόνιο το οποίο υπέγραψε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν αποκλείεται. Χρειαζόταν όμως να κάνει τις απαραίτητες διευκρινίσεις για να μη γίνει ο σχετικός χαμός στο βέβηλο διαδίκτυο. Ωστόσο, η παράταξή του και ο ίδιος προσωπικά ψήφισαν υπέρ και του τρίτου μνημονίου. Μήπως εννοούσε ότι η χώρα είχε φτάσει στην έξοδο από τα μνημόνια, αλλά η ιστορία στράβωσε επειδή κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές τον Γενάρη του 2015; Μπορεί.
Ομως, αν ρίξει μια ματιά στα δημοσιεύματα της εποχής και στις δηλώσεις υψηλόβαθμων παραγόντων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, θα διαπιστώσει ότι αυτό το σενάριο δεν έπαιζε. Οι πάντες είχαν προεξοφλήσει την αποτυχία της κυβέρνησης Σαμαρά να πιάσει τους στόχους. Αν επίσης ρίξει μια ματιά και στο μέιλ Χαρδούβελη θα καταλάβει σε ποια κατάσταση βρισκόταν η χώρα και τι είδους δεσμεύσεις ήταν διατεθειμένη να αναλάβει η κυβέρνηση Σαμαρά. Τέλος, αν δεν ξέρει, ας ζητήσει απ’ αυτούς που ήταν στη διαχείριση των οικονομικών πριν από τις εκλογές του Γενάρη του 2015, να του πουν τι παρέδωσαν στην επόμενη κυβέρνηση. Αδεια ταμεία στην κυριολεξία. Ετσι θα έσωζε την παρτίδα (προσοχή, «παρτίδα», όχι «πατρίδα») η κυβέρνηση Σαμαρά;
Υπάρχει όμως και μια άλλη εκδοχή. Ο κ. Μητσοτάκης με την επίμαχη φράση δεν αναφερόταν στον Τσίπρα και στο κόμμα του, αλλά στην Αριστερά συνολικά. Σ’ αυτήν ήθελε να χρεώσει τη χρεοκοπία της Ελλάδας. Εχει βάση; Ορισμένοι μυαλοφυγόδικοι, κάποιοι εξ αυτών βρίσκονται σε υπουργικές καρέκλες, έχουν εκπονήσει την εξής θεωρία: Δεν έχει καμιά σημασία ποια κόμματα κυβέρνησαν από το 1974 μέχρι το 2015. Αυτό που έχει σημασία είναι ποιος έκανε πραγματικά κουμάντο. Ποιος επηρέαζε την κοινωνία κι ας μην ήταν στην εξουσία; Ποιος καθόρισε τη γραμμή που εφαρμόστηκε, υποχρεώνοντας τις κυβερνήσεις να προωθούν πολιτικές με τις οποίες δεν συμφωνούσαν. Ε, λοιπόν ο ένοχος είναι η Αριστερά, κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική. Γιατί; Χάιδευε αυτιά, ζητούσε λαγούς με πετραχήλια, πίεζε τις κοινωνικές τάξεις να διαμαρτύρονται, καθοδηγούσε τα συνδικάτα να διεκδικούν τον ουρανό με τα άστρα, δυσφήμησε την έννοια της εγκράτειας, λοιδόρησε τη λιτότητα και ανάγκαζε τις κυβερνήσεις να ικανοποιούν παράλογα αιτήματα, να δίνουν υπέρογκες αυξήσεις, να φορτώνουν τον δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα με αχρείαστους υπαλλήλους. Κάπως έτσι φτάσαμε το 2010 στα μνημόνια.
Η Αριστερά δηλαδή, αν και ηττημένη στρατιωτικά στον Εμφύλιο, είχε καταφέρει να ηγεμονεύσει ιδεολογικά την περίοδο της Μεταπολίτευσης και τις συνέπειες τις πληρώνουμε σήμερα. Γελάτε; «Γιατί γελάτε;», που θα έλεγε και ο πρωθυπουργός. Το παραπάνω αφήγημα έχει οπαδούς στη συντηρητική παράταξη και το διακινούν και κάποιοι πρώην αριστεροί που στην προσπάθειά τους να αποδείξουν (σε ποιους άραγε;) ότι η μεταστροφή τους είναι ειλικρινής, κανιβαλίζουν την αλήθεια και βιάζουν την Ιστορία.
Ανάγωγα
Η ελληνική κυβέρνηση επιμένει να αναγνωρίζει ως προσωρινό πρόεδρο της Βενεζουέλας τον απίθανο Γουαϊδό; Πάντως στην πατρίδα του τον εγκαταλείπουν και πολλοί απ’ αυτούς που τον είχαν υποστηρίξει με θέρμη. Κουτσό άλογο τους βγήκε
