Στην σημερνή Press Conference στα MME, του Ε. Βενιζέλου, ένοιωσα κάπως παράξενα, δεν το κρύβω.
Τι ισχυρίστηκε ο άνθρωπος! Κάτι λίγο ανέβηκε η “Ελιά”/ ΠΑΣΟΚ και πήραν τα μυαλιά του αέρα.
Τι τσαλακωθήκαμε, είπε, τι χλευαστήκαμε, τι πολιτικό κόστος υποστήκαμε, τι πατριωτική θυσία κάναμε. Του χρωστάμε κι από πάνω!!
Δεν ήταν λίγο , ότι συνυπόγραφε με το συνεταιράκι του τον Σαμαρά , τόσα μνημόνια , που μας θάψανε και φυτοζωούμε όλοι οι έλληνες !
Τι διατηρεί τα εκλογικά του ποσοστά και νοιώθει ικανός να πάει την Χώρα μπροστά, μας είπε.
Τι ξευτίληζε τον ΣΥΡΙΖΑ συνέχεια . Από αναξιόπιστο, μέχρι θεατρίνο, χαρακτήριζε τον Α.Τσίπρα.
Αυτά τα λόγια και οι χαρακτηρισμοί δεν βγαίνουν εύκολα από στόμα πολιτικού αντιπάλου. Κατάντια!
Τι καβάλημα ήταν αυτό , από ηγέτη ιστορικού κόμματος; Με σοκάρισε, ειλικρινά.
Ακόμα και τον άσπονδο εχθρό του, που ευχαρίστως θα του έβγαζε τα μάτια , τον Γ. Παπανδρέου, αγάπησε ξαφνικά, τον ηρωποίησε! Τι έβαλε πλάτες, είπε, στις πιέσεις της κακιάς Ευρώπης, τι το δημοψήφισμα, που ζήτησε από το Καστελόριζο, θα ήταν σωτήριο. Ψηφουλάκια είναι αυτά, οχι αστεια.
Δεν μπορώ άλλο, βρε αδέρφια, μπούχτισα με τόσο πατριωτισμό !
Που το βρήκε τόσο σθένος; ‘Εβλεπε απέναντί του έναν πάμφτωχο, ψόφιο λαό και έλεγε τέτοια λόγια.
Δεν πάμε καλά σας λέω !
Μια Θιακιά