΄Εχω και τα χρονάκια μου, είμαι και κρυωνιάρης, έχω και χρόνια πάθηση στους βρόγχους. Όλα τα καλά. Δεν έχω σχέση και με αγροτιά, για να εξασφαλίζω τα ξύλα για το τζάκι μου, που κατάντησε πλέον διακοσμητικό, αφού ο τόνος έχει 200 ευρώ. Βολευόμαστε λοιπόν στο σπίτι μας με δύο ηλεκτρικές σομπούλες, που τι να πρωτοκάνουν.
Χθες βράδυ ένοιωσα τέτοιο κρύο, που λυπήθηκα ο ίδιος τον εαυτό μου και τους δικούς μου. Για σκί να πηγαίναμε έτσι δεν θα ντυνόμαστε. Το πρωί δε, κανείς δεν ήθελε να πρωτοσηκωθεί. Χτυπούσαν τα δόντια μας σας λέω.
Κλιματιστικό έχουμε. Η γυναίκα μου όμως φωνάζει : «το ρισκάρεις; Στο τέλος του μήνα σκέφτεσαι τι λογαριασμός θα έρθη απ΄τη ΔΕΗ;» και έχει δίκιο. ΄Ετσι το ανάβουμε μόνο αν έχουμε κανένα άρρωστο ή ξένους στο σπίτι. Βρε χάλια !
΄Ετσι μας κατάντησαν τα ρεμάλια οι πολιτικοί μας. Τα δανεικά να βρουν να τα στείλουν συστημένα κι ας κόψουμε το κεφάλι μας . Τα καλομαθημένα αφράτα κολαράκια τους, όμως καλά ζεσταίνονται. Που να μας καταλάβουν !
Ρίχνω μια ιδέα στο τραπέζι έτσι παγωμένος που είμαι : Αν μπορούσαμε λέει σε κάποια προσεχή συνεδρίαση της Βουλής, όλοι εμείς οι παγωμένοι να πάμε με δυο νταλίκες – ψυγεία, να μπουκάρουμε και να τους χώσουμε μέσα και τους τριακόσιους. Να δούνε τότε πόσα απίδια χωράει ο σάκος.
Τόσο κακός γίνομαι ώρες-ώρες !!