Σταύρος Χριστακόπουλος
«Πακέτο βοήθειας» (το τρίτο κατά σειρά) επεξεργάζεται, λέει, ο Σόιμπλε. Με τη διαφορά ότι προσπαθεί να του βρει έναν… φερετζέ, ώστε να μην ξαναδώσουν το «καταραμένο» όνομα μνημόνιο στις δεσμεύσεις που θα περιλαμβάνει. Υποτίθεται επίσης ότι αυτό το «πακέτο» δεν θα ζητάει πλέον άλλα δημοσιονομικά μέτρα, αλλά μόνο διαρθρωτικά. Με αυτή την προϋπόθεση έσπευσε και ο Στουρνάρας να το αποδεχθεί ασμένως, παραβλέποντας ότι έτσι αναγνωρίζει ευθέως όλα τα κενά που μέχρι τώρα απέρριπτε και πως το success story του ίδιου και του Σαμαρά ήταν απλώς μια φούσκα.
Μόνο που όλη αυτή η συζήτηση εμπεριέχει μια βασική απάτη. Υποτίθεται πως το «διαρθρωτικό» μέτρο είναι προτιμότερο από το «δημοσιονομικό», διότι δεν θα συνιστά επιβάρυνση για τον ελληνικό λαό. Πώς όμως ξεχωρίζεις τη μια κατηγορία μέτρων από την άλλη όταν το αποτέλεσμα είναι το ίδιο; Και εξηγούμεθα:
◆ Ποια η διαφορά αν σου κόβουν τη σύνταξη για λόγους εξοικονόμησης πόρων (δημοσιονομικό) ή στο όνομα της μεταρρύθμισης και μερικής ιδιωτικοποίησης του ασφαλιστικού συστήματος (διαρθρωτικό), όταν οι κόποι μιας ζωής πάνε χαμένοι;
◆ Ποια η διαφορά αν σου βάζουν χαράτσι στο σπίτι για να εισπράξουν φόρους (δημοσιονομικό) ή για να ευνοήσουν την «αξιοποίηση» των ακινήτων σε μια νεκρή αγορά (διαρθρωτικό), όταν δεν έχεις να πληρώσεις;
◆ Ποια η διαφορά αν αδειάζουν από προσωπικό, φάρμακα και υλικά τα νοσοκομεία και απαξιώνονται οι δημόσιες παροχές υγείας για να μειωθεί το σχετικό κόστος του Δημοσίου (δημοσιονομικό) ή για να τονωθεί η ιδιωτική αγορά υγείας (διαρθρωτικό), όταν κινδυνεύεις να πεθάνεις στον δρόμο;
◆ Ποια η διαφορά αν απολύεσαι από το Δημόσιο για λόγους μείωσης των κρατικών δαπανών (δημοσιονομικό) ή για να μεταρρυθμιστεί το κράτος (διαρθρωτικό), όταν έτσι ή αλλιώς θα μείνεις άνεργος;
◆ Ποια η διαφορά αν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια ξεμένουν από δασκάλους και υπαλλήλους για λόγους μείωσης εξόδων (δημοσιονομικό) ή για να αξιολογηθεί το εκπαιδευτικό δυναμικό (διαρθρωτικό), όταν η Παιδεία καταρρέει;
Συμπέρασμα: Όπως κι αν το ονομάσουν, μνημόνιο θα είναι…