θύμησες μιας ζωής
«όμως έρχεται η μέρα που θα γυρίσω,
στο αγαπημένο μου μπουένος άιρες...»
υπάρχουν πόλεις που τις ξεχνάς.
και υπάρχουν πόλεις που μένουν μέσα σου μια ζωή.
το μπουένος άιρες ήταν μία από αυτές.
το ταξίδι άρχιζε πολύ πριν δέσει το καράβι.
πρώτα ερχόταν η recalada.
το μεγάλο αγκυροβόλιο.
μακριά από την πόλη.
τόσο μακριά που δεν φαινόταν τίποτα.
ούτε σπίτια.
ούτε φώτα.
ούτε το μπουένος άιρες.
μόνο νερό.
και ορίζοντας.
περιμέναμε τον πλοηγό.
περιμέναμε τη σειρά μας.
και ξέραμε πως κάπου εκεί μπροστά βρισκόταν μια πόλη διαφορετική από όλες τις άλλες.
όταν το καράβι άρχιζε να ανεβαίνει τον πλατύ ριο ντε λα πλάτα, σιγά σιγά εμφανιζόταν η στεριά.
και μαζί της μια πόλη που έμοιαζε να μη σταματά ποτέ να ζει.
η corrientes δεν κοιμόταν ποτέ.
φώτα.
θέατρα.
καφέ.
βιβλιοπωλεία.
κόσμος μέχρι το ξημέρωμα.
λίγο πιο πέρα ήταν η 25 de mayo.
ο δρόμος των ναυτικών.
εκεί περνούσε ο κόσμος της θάλασσας.
έλληνες.
ιταλοί.
ισπανοί.
άνθρωποι από κάθε γωνιά της γης.
κι ανάμεσα σε όλους ακουγόταν το τανγκό.
όχι σαν παράσταση.
σαν ανάσα της πόλης.
ένα μπαντονεόν.
δυο άνθρωποι να χορεύουν.
και μια μελωδία γεμάτη νοσταλγία.
σαν να μιλούσε για όσους έφυγαν.
και για όσους περίμεναν να γυρίσουν.
δεν ήταν τυχαίο που από αυτή την πόλη πέρασε ο γκαρδέλ.
ούτε που η εβίτα έγινε σύμβολο των φτωχών.
ούτε που αργότερα η μερσέντες σόσα τραγούδησε για τους ανθρώπους χωρίς φωνή.
το μπουένος άιρες δεν ήταν μόνο οι δρόμοι του.
ήταν οι άνθρωποί του.
μετανάστες.
εργάτες.
λιμενεργάτες.
ναυτικοί.
μουσικοί.
γυναίκες με πάθος.
άνθρωποι που αγαπούσαν δυνατά.
και ζούσαν δυνατά.
όταν ξημέρωνε η πόλη ησύχαζε για λίγο.
μόνο για λίγο.
το βράδυ όλα άρχιζαν πάλι από την αρχή.
εξήντα χρόνια πέρασαν.
οι δρόμοι ίσως άλλαξαν.
τα καφέ ίσως άλλαξαν.
οι άνθρωποι ίσως άλλαξαν.
όμως μερικές πόλεις δεν φεύγουν ποτέ από μέσα μας.
μένουν εκεί.
σαν ένα παλιό τανγκό.
που ξέχασες τους στίχους του.
αλλά θυμάσαι ακόμη τη μελωδία
εξήντα χρόνια πέρασαν.
οι δρόμοι ίσως άλλαξαν.
τα καφέ ίσως άλλαξαν.
οι άνθρωποι ίσως άλλαξαν.
όμως μερικές πόλεις δεν φεύγουν ποτέ από μέσα μας.
μένουν εκεί.
σαν ένα παλιό τανγκό.
σαν το «mi buenos aires querido».
