δδμανιάς, 19/5/2023
κυριάκος μητσοτάκης: γεννήθηκε 4 Μαρτίου 1968, (55 χρονών) στην αθήνα, και κατάγεται από την περιοχή των χανίων. είναι έλληνας πολιτικός πρόεδρος της νέας δημοκρατίας από τις 11 Ιανουαρίου 2016 και πρωθυπουργός της ελλάδας από τις 7 Ιουλίου 2019, με αρνητικές συνέπειες. δολοπλόκος, πολιτικάντης, ανέντιμος, φαυλοκράτης, φιλόδοξος με υπερτροφικό εγωισμό. το όνομα του είναι συνώνυμο του πολιτικού τυχοδιωκτισμού, της μηχανορραφίας και της φαυλοκρατίας.
ιωάννης κωλέτης: γεννήθηκε στο συρράκο ιωαννίνων ήταν έλληνας πολιτικός και διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην επανάσταση του 1821. με αρνητικές συνέπειες-. δολοπλόκος, πολιτικάντης, ανέντιμος, φαυλοκράτης, φιλόδοξος με υπερτροφικό εγωισμό. το όνομα του είναι συνώνυμο του πολιτικού τυχοδιωκτισμού, της μηχανορραφίας και της φαυλοκρατίας.
ανέκαθεν οι έλληνες δεξιοί ψηφοφόροι δεν ψηφίζουν πρόσωπα, ψηφίζουν το δεξιό καθεστώς, για την ασφάλεια του πορτοφολιού τους, του τζακιού τους και του συναφιού τους, ξέρουν πολύ καλά ποιος είναι ο κάθε μητσοτάκης, αλλά αυτά που βλέπουμε ‘μείς σαν ελαττώματα, οι κυρ παντελήδες τα βλέπουν προτερήματα, κοιμούνται ξυπνάνε με μοναδική έννοια να είναι καλά οι τράπεζες τους. τι θα πει πόλεμος τι θα πει ουκρανία, τι θα πει διεθνής οικονομική κρίση, τι θα πει αποτυχία του καπιταλισμού κτλ. ψιλά γράμματα. μα χειρότεροι είναι οι φτωχοί δεξιοί, λεχρίτες και δούλοι για το ρουσφέτι μια ζωή.
στην πραγματικότητα όμως, αυτή την δεξιά πολιτική την πληρώνουν ούλοι οι έντιμοι έλληνες πολίτες σαν εργάτες χαμηλόμισθοι, σαν οικογενειάρχες που ζουν στο στο περιθώριο και την ανέχεια λόγω ακρίβειας, σαν δανειολήπτες 20000 € χωρίς σπίτια λόγω πλειστηριασμών, κτλ
για να διώξουμε την αδικία πατριώτες θέλει καλοσύνη, θέλει αγάπη στον συνάνθρωπο μας, θέλει δύναμη κι υπομονή γιατί το άδικο δεν αντέχεται πια κι ευτυχώς που δεν είμαστε μόνοι μας γιατί έχουμε τον αλέξη τον τσίπρα που παλεύει δίπλα μας, που παλεύει για μας.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι ένα οποιοδήποτε πρωινό. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος, θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι μπρος στα ντουφέκια»!
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δε θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
κάθε χειρονομία σου σαν να γκρεμίζεις την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή.
Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια
αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες
μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στην νύχτα του πολέμου
έτσι και σταματήσεις μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη κάτω απ’τις οβίδες.
Δεν έχεις καιρό
δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί ν’ αφήσεις τη μάνα σου, την αγαπημένη ή το παιδί σου.
Δε θα διστάσεις.
Θ’ απαρνηθείς την λάμπα σου και το ψωμί σου
θ’ απαρνηθείς τη βραδινή ξεκούραση στο σπιτικό κατώφλι
για τον τραχύ δρόμο που πάει στο αύριο.
Μπροστά σε τίποτα δε θα δειλιάσεις και ούτε θα φοβηθείς.
Το ξέρω, είναι όμορφο ν’ ακούς μια φυσαρμόνικα το βράδυ, να κοιτάς εν’ άστρο, να ονειρεύεσαι
είναι όμορφο σκυμμένος πάνω απ’ το κόκκινο στόμα της αγάπης σου
να την ακούς να λεει τα όνειρα της για το μέλλον.
Μα εσύ πρέπει να τ’ αποχαιρετήσεις όλ’ αυτά και να ξεκινήσεις
γιατί εσύ είσαι υπεύθυνος για όλες τις φυσαρμόνικες του κόσμου, για όλα τ’ άστρα, για όλες τις λάμπες και για όλα τα όνειρα
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί να σε κλείσουν φυλακή για είκοσι ή και περισσότερα χρόνια
μα εσύ και μες στη φυλακή θα θυμάσαι πάντοτε την άνοιξη, τη μάνα σου και τον κόσμο.
Εσύ και μες απ’ το τετραγωνικό μέτρο του κελιού σου
θα συνεχίζεις το δρόμο σου πάνω στη γη.
Κι όταν μες στην απέραντη σιωπή, τη νύχτα
θα χτυπάς τον τοίχο του κελιού σου με το δάχτυλο
απ’ τ’ άλλο μέρος του τοίχου θα σου απαντάει η Ισπανία.
Εσύ, κι ας βλέπεις να περνάν τα χρόνια σου και ν’ ασπρίζουν τα μαλλιά σου
δε θα γερνάς.
Εσύ και μες στη φυλακή κάθε πρωί θα ξημερώνεσαι πιο νέος
αφού όλο και νέοι αγώνες θ’ αρχίζουμε στον κόσμο
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αποβραδίς στην απομόνωση θα γράψεις ένα μεγάλο τρυφερό γράμμα στη μάνα σου
θα γράψεις στον τοίχο την ημερομηνία, τ’ αρχικά του ονόματός σου και μια λέξη: Ειρήνη
σα νάγραφες όλη την ιστορία της ζωής σου.
Να μπορείς να πεθάνεις ένα οποιοδήποτε πρωινό
να μπορείς να σταθείς μπροστά στα έξη ντουφέκια
σα να στεκόσουνα μπροστά σ’ ολάκερο το μέλλον.
Να μπορείς, απάνω απ’ την ομοβροντία που σε σκοτώνει
εσύ ν’ ακούς τα εκατομμύρια των απλών ανθρώπων που τραγουδώντας πολεμάνε για την ειρήνη.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
φιλάκια
