ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ
Αναφέρθηκα σχεδόν προκλητικά στο προηγούμενο σημείωμά μου σ’ αυτή τη θέση σε μια κατά τη γνώμη μου πιο επικίνδυνη ΑΛΩΣΗ, με τις προβολές των τουρκικών σίριαλ στα ελληνικά κανάλια. Τώρα ο πόλεμος δεν γίνεται διεθνώς με τα τανκς και τα αεροπλάνα (γίνεται και μ’ αυτά, όταν οι λαοί ανθίστανται και δυστυχώς είναι λίγοι). Τώρα η εισβολή, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, γίνεται μεταμοντέρνα, με την πλημμυρίδα προϊόντων, αγαθών και ιδεών.
Είδατε μια διαφήμιση σε κανάλι ελληνικό που αναγγέλλει άλλη μια κουζίνα, πολίτικη; Είδατε πόσες τουρκικές λέξεις, που μας έβγαζαν τα μάτια, γιατί ενώ ακούγονταν γράφονταν κιόλας με μεγάλα γράμματα στο γυαλί, είναι λέξεις της καθημερινής μας χρήσης;
Υποβολή σοφή: Τρώμε τουρκικά φαγητά, αιώνες τώρα, άρα… κοινή τράπεζα.
Δεν έχω τίποτα με τις ιστορικές οφειλές των λαών στη συναλοιφή τους. Αλλά θα ησυχάσω όταν μάθω πως και οι γείτονες και οι μεσοευρωπαίοι κάθε φορά που θα διαφημίζουν προϊόντα ιδιαιτέρως υψηλής κουλτούρας, κάθε φορά που θα προφέρουν λέξεις του λεξιλογίου τους, όπως ΠΟΙΗΣΗ, ΜΟΥΣΙΚΗ, ΛΟΓΙΚΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΗΘΙΚΗ, ΔΙΑΙΤΑ, ΦΥΣΙΚΗ, ΜΕΤΡΟ, ΘΕΑΤΡΟ, ΣΤΥΛΟΣ (καλέ το Στυλ!) κ.λπ. να το προβάλλουν στο γυαλί τους και ελληνικά, να ξέρουν πόθεν η περιουσία τους. Ο Πολιτισμός είναι και ανταλλαγή προϊόντων και αγαθών και ιδεών και αξιών, αλλά με ισοτιμία και αμοιβαία αναγνώριση.
Εμείς τρώμε ιμάμ μπαϊλντί και χορεύουμε τσιφτετέλι και διατρέξαμε γλωσσικά από τον κρεοπώλη στον ρωμαϊκό μακελλάρη, στον Τούρκο χασάπη, αλλά το αναγνωρίζουμε αν δεχτούν και εκείνοι πως ΙΣΤΑΜΠΟΥΛ είναι παραφθορά του «ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ» και ότι ονομάζοντάς μας ΓΙΟΥΝΑΝ, ΙΩΝΕΣ μας ονομάζουν. Ετσι καρντάσια; Από καρδιάς φίλοι!
από: konstantinos ntokos