”Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι
παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε
νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.
Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Αχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει και με φωνές μεγάλες μας τρομάζει.–”..
(Τρώες, απόσπασμα, Κων/νος Π.Καβάφης 1905)
Σε τούτο μοιάζουμε κι εμείς με τους Τρώες, όχι ίσως τους ιστορικούς, αλλά τους μυθικούς:
Φέραμε μέσα στην ”πόλιν” τον Δούρειο Ίππο!
Γκρεμίσαμε μάλιστα, όπως εκείνοι, μέρος των τειχών για να περάσει!
Αλαζόνες, ότι φοβίσαμε τον εχθρό..
Επιπόλαιοι, που δεν ακούσαμε τον Λαοκόοντα: ”Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας”!
Ασύδοτοι, στο γλεντοκόπι και στη χαρά, που πέσαμε για ύπνο..
Και βγήκαν απ’ την κοιλιά της ψεύτικης, ξύλινης δημοκρατίας, δεκάδες ”αχαιών” πολιτικών, κι άνοιξαν τις πύλες να μπούν κι άλλοι, αγριεμένοι, διψασμένοι για αίμα, ν’ αλώσουν την ”Τροία”, να σκοτώσουν, να λεηλατήσουν!
Εάλω η Πόλις.
Έπεσε η Τροία .
Κατέρρευσε η Ελλάδα..
Πέσαμε σαν τους Τρώες από δικό μας λάθος, ένα και ολέθριο:
Εμπιστευτήκαμε τους ”Δαναούς”! Τους ”Αχαιούς”,
..τους ΚΡΥΜΜΕΝΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ πολιτικούς!
Μπορούμε να το διορθώσουμε; Μπορούμε να μην το ξανακάνουμε;
Θα το δούμε στις εκλογές..
Αναρτήθηκε από Κώστας Μαντατοφόρος