σχόλιο στο άρθρο “«ασκός κλυδωνιζόμενος μηδεπώποτε βυθιζόμενος»”
Συντάκτης: aris
Τώρα φίλε μου το πώς γνώριζε η Πυθία να βγάζει χρησμούς δε ξέρω ούτε από πού έπαιρνε πληροφορίες και μεταξύ μας ψιλορουφιανάκος ήτανε, μέχρι που τα πήρε ένας Μακεδόνας βασιλιάς τη κουτούπωσε και τση πέταξε τα μάτια όξου. Έκτοτε σταμάτησε και η αναγκαστική παρθενία τση εκάστοτε Πυθίας. Χα χα χα.
Εκειό που ξέρω ήτανε ότι έδινε χρησμούς μια φορά το μήνα εκτός και κάποιος παραπλήρωνε οπότε έκανε έκτατο γιούρογκρουπ!!
Μεταξύ λοιπόν τση Πυθίας και του πληρωτή για το χρησμό μεσολαβούσε μια ομάδα που άκουε τη Πυθία και μετέφερε το χρησμό στον αιτούντα.
Η ομάδα ήταν οι λεγόμενοι Όσιοι και ο αρχηγός της ο Προφήτης, άρα πιάσε το αυγό και κούρεψτο.
Ευκειός ο χρησμός λοιπόνε σωστός είναι αλλά υπάρχει και ο δικός μου που λέει:
«Καμπούρα ξυλιζόμενη μηδεπώποτε ισιαζόμενη»
Έχει φάει τόσες κοπανησιές η καμπούρα του Έλληνα ανά τους αιώνες που ναι μεν είναι θαύμα που υπάρχει, αλλά πότε στα αλήθεια την ίσωσε?
Κάθε φορά που το προσπαθεί πέφτουν οι μπουνιές από όλες τσι πάντες!
Μπας και μπορείς να πάρεις κανένα χρησμό να γλυτώσουμε εφκειό τον κλυδωνισμό γιατί εμένανε με πιάνει η θάλασσα πλέον και βαρέθηκα να βλέπω να ακούω και να ξερνάω?
Μπας και να βγάλω τα μάτια μου να ταπώσω και τα αυτιά μου να τελειώνουμε?
Αυτό όμως δεν είναι γνώρισμα πραγματικού Έλληνα, και έτσι δε μου πάει που λένε.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα.
