thegreekcloud | 02.10.2016 | 19:17
Sraosha
Πολιτική ορθότητα
Η πολιτική ορθότητα δεν είναι υπόθεση ίσων αποστάσεων. Ο λόγος ύπαρξής της είναι να χειραφετήσει όσους καταπιέζονται: μέρος του “καταπιέζω κάποιον” είναι και το “τον ονομάζω όπως θέλω κι όχι όπως θέλει” και το “οικειοποιούμαι τη φωνή του”. Συνεπώς, να αποκαλείς τις γυναίκες συλλήβδην “μουνιά” δεν είναι το ίδιο με το να αποκαλείς συλλήβδην τους άντρες “ψωλές” — δείτε και μόνοι σας πόσο άκυρο είναι το δεύτερο ως απόπειρα προσβολής.
Η πολιτική ορθότητα δεν είναι ευφημισμός. Ο ευφημισμός είναι δόλιο ψεύδος στα χέρια της εξουσίας και υποκρισία στα χέρια των υπολοίπων. Για παράδειγμα, τα Άτομα με Ανάγκες δεν είναι απαραιτήτως “Άτομα με Ειδικές Ικανότητες”.
Η πολιτική ορθότητα δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνει ανοησίες περί trigger, δηλαδή περί όρων και αναπαραστάσεων ταμπού. Η πολιτική ορθότητα δεν είναι στοιχείο κάποιας χιμαιρικής πάλης να μην προσβληθεί ή, πολλώ μάλλον, να μην πληγωθεί κανένας. Πρέπει να θυμόμαστε το αυτονόητο: ό,τι και να πει, ό,τι και να δείξει κανείς θα προσβάλει τουλάχιστον έναν άνθρωπο. Το ζήτημα είναι να μην στοχοποιούνται λεκτικά ομάδες και μέλη τους χωρίς φωνή και χωρίς εκπροσώπηση (ή, εννοείται, εξουσία) και εδώ η πολιτική ορθότητα μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο.
Όλοι οι όροι κι όλες οι αναπαραστάσεις λειτουργούνε μέσα σε συμφραζόμενα, τι λέει από πάνω και τι λέει μετά, και μέσα σε περικείμενο, δηλαδή ποιος και πότε λέει τι και γιατί, ως τι και με ποιον σκοπό, από ποια θέση κτλ κτλ κτλ. Με άλλα λόγια, υπάρχουνε το χιούμορ, η σάτιρα, το παράθεμα, το να βάζεις λόγια στο στόμα άλλου, η μεταφορά… Ας μη σκέφτόμαστε σαν Ριζοσπάστης.
Η πολιτική ορθότητα είναι αντιβίωση. Αν χορηγείται σαν καραμέλα, παύει να είναι αποτελεσματική.
