η άλλη ελλάδα

16--13-thumb-mediumΜια χώρα μπορεί να ελπίζει σε ένα καλύτερο μέλλον μόνο όταν διαθέτει πολίτες που θέλουν, προσπαθούν και πετυχαίνουν να γίνουν οι ίδιοι καλύτεροι άνθρωποι. Το παράδειγμα έρχεται από τη 48άχρονη Ντίνα, που αναφέρεται σήμερα σε ρεπορτάζ της «Ε». Είναι μια καθαρίστρια, εργαζόμενη μητέρα, που στα 36 της χρόνια αποφάσισε να τελειώσει το σχολείο και δέκα χρόνια μετά κατάφερε να πάρει πτυχίο στην Κοινωνική Ανθρωπολογία από το Πάντειο. Σήμερα διαβάζει Φιλοσοφία και Ιστορία, Φουκό και Αριστοτέλη.

Γνώρισε από μικρή τι σημαίνει δουλειά. Στα δεκατρία της έγινε γαζώτρια σε εργοστάσιο ενδυμάτων. Τρία χρόνια μετά, ξεκίνησε να καθαρίζει σπίτια. Παντρεύτηκε στα 18 και άρχισε να μεγαλώνει τα παιδιά της, αλλά μόνο όταν έγιναν μαθητές στο Γυμνάσιο,αποφάσισε να τελειώσει κι εκείνη το σχολείο. Κόντρα σε στερεότυπα, αλλά και σε πραγματικές δυσκολίες. Δουλειά, παιδιά, σχολείο κι αγώνας για επιβίωση – όλα μαζί. Δεν τα παράτησε!

Εκστασιάστηκε με το «Δώρο» του Μαρσέλ Μος, ξενυχτούσε με τον Μαλινόφκσι ως φοιτήτρια και γνώρισε από πρώτο χέρι το ρατσισμό ως «καθαρίστρια». Αναμενόμενο σε μια κοινωνία που δίνει αξία όχι στον άνθρωπο, αλλά στη θέση, στο αξίωμα και στον κάθε λογής τίτλο που τον συνοδεύει. Λες και μετράει πραγματικά εάν σε αποκαλούν διευθυντή, βουλευτή ή υπουργό – αυτό, όμως, γίνεται. Λες κι έχουν αξία τα πτυχία, όταν δεν συνοδεύονται από τη γνώση. Λες και προσδίδει κύρος το επάγγελμα.

Παραμένει καθαρίστρια η ίδια και το κάνει συνειδητά. Ζει με τα 270 ευρώ μηνιάτικο, αλλά πάνω απ’ όλα παραδίδει μαθήματα αξιοπρέπειας σε όλους. Κέρδισε το στοίχημα της γνώσης, καταλαβαίνει τον κόσμο και πώς κινούνται τα πράγματα στην κοινωνία του ωφελιμισμού, της αμετροέπειας και του δήθεν. Εσπασε τα καλούπια και απέδειξε ότι οι νοοτροπίες αλλάζουν μόνο μέσα από τη γνώση. Και μόνο σε ανθρώπους που αποφασίζουν να μάθουν, όσο δύσκολο κι αν φαντάζει. Οσο υπάρχουν άνθρωποι σαν την Ντίνα κι όσο περισσότεροι γίνουν, υπάρχει ελπίδα. Μόνο αυτοί θα αξιώσουν ένα καλύτερο μέλλον. Οι άλλοι θα συνεχίσουν να συρρέουν στα βουλευτικά γραφεία -ζητώντας ρουσφέτια και διορισμούς από το παράθυρο- και θα προσμένουν σωτήρες.

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2014

Hot this week

Όταν όλα γίνονται εμπόρευμα, τι μένει από τη δημοκρατία;

Υπάρχουν εποχές που οι κοινωνίες χάνουν τη δημοκρατία τους...

βότσαλο: όταν η ανάπτυξη γίνεται με σεβασμό

Υπάρχουν φορές που η ανάπτυξη δεν έρχεται με μεγάλες...

πέρα πηγάδι: ένας θησαυρός που περιμένει

Η Ιθάκη δεν χρειάζεται απλώς περισσότερους τουρίστες. Χρειάζεται ένα σχέδιο...

Η κοινωνική αντίσταση γίνεται πλέον καθήκον

Η ανθρωπότητα δεν ήταν ποτέ τόσο πλούσια. Παράγει περισσότερο πλούτο,...

Le Figaro: Η παγκόσμια Ιθάκη

Η είδηση είναι σημαντική. Η γαλλική Le Figaro, ένα από τα...

Topics

Όταν όλα γίνονται εμπόρευμα, τι μένει από τη δημοκρατία;

Υπάρχουν εποχές που οι κοινωνίες χάνουν τη δημοκρατία τους...

βότσαλο: όταν η ανάπτυξη γίνεται με σεβασμό

Υπάρχουν φορές που η ανάπτυξη δεν έρχεται με μεγάλες...

πέρα πηγάδι: ένας θησαυρός που περιμένει

Η Ιθάκη δεν χρειάζεται απλώς περισσότερους τουρίστες. Χρειάζεται ένα σχέδιο...

Η κοινωνική αντίσταση γίνεται πλέον καθήκον

Η ανθρωπότητα δεν ήταν ποτέ τόσο πλούσια. Παράγει περισσότερο πλούτο,...

Le Figaro: Η παγκόσμια Ιθάκη

Η είδηση είναι σημαντική. Η γαλλική Le Figaro, ένα από τα...

μιλάει ο τραμπ, εισπράττουν οι πολυεθνικές;

Κάθε φορά που ο Ντόναλντ Τραμπ κάνει μια εμπρηστική...

δύο θιακοί στους 400+1

Η Ιθάκη είναι ένα μικρό νησί. Μικρό σε πληθυσμό,...

η μεγάλη βουτιά

Η κόρη μου ήθελε να δει αν θυμάμαι ακόμη...

Related Articles

Popular Categories