Να απαντήσω αν και θα μεροληπτώ ίσως μια και μάλλον ανορθόγραφος.
Οφείλω να ομολογήσω ότι ένα κείμενο γραμμένο με ωραία γράμματα και ορθογραφημένο μου αρέσει οπτικά, αλλά ταυτόχρονα με προτρέπει στην ιδέα ενός ατόμου γεμάτο κλασικούρα πράγμα που δεν ισχύει πάντα όμως.
Έχω βρεί ένα γράμμα του πατέρα μου (τι μαρτύριο και αυτά τα γράμματα που με ανάγκαζαν να γράφω), που λέει στη μάνα μου: Ρε γυναίκα τι ορνιθοσκαλίσματα γράφει αυτός ο γιος μας, για την ορθογραφία δεν έλεγε τίποτα γιατί μου έμοιαζε. Χα χα χα.
Κάποτε ήμουνα της άποψης μιας παγκόσμια κοινής γλώσσας αλλά Εσπεράντο δηλαδή.
Σήμερα με την εκμετάλλευση που συντελείται δεν μου φαίνεται καλή ιδέα αν και εκεί μας οδηγούν.
Πρακτικά η ορθογραφία ήταν ένα πρόβλημα προόδου των παιδιών γιατί με το χρόνο που αφιέρωναν να μάθουν ορθογραφία (η οποία για ορισμένα είναι άπιαστο όνειρο) μάθαιναν σχεδόν μια ξένη γλώσσα πολύ χρήσιμη σε αυτά.Ούτε μπορείς κατά το παλιό πρότυπο να χαλάς το μέλλον ενός μυαλού «ξυράφι» επειδή δεν έχει καλό γραφικό χαρακτήρα, ή είναι ανορθόγραφος. Και τα περισσότερα τέτοια μυαλά γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια κάτι τέτοια ενδιαφέροντα.
Το πρόβλημα είναι πιο πολυσύνθετο με τη χρήση της νέας τεχνολογίας στα πάντα. Έχεις και ορθογράφο, βγάνεις και τετραγωνικές ρίζες, ξέρεις και το πατέρα του Κολόμβου…
Κάπου ο άνθρωπος εξαρτάται πλήρως από τη χρήση των μηχανών και οι περισσότεροι προσαρμόζονται σε ένα είδος ρομποτοποίησης όπως το άλογο στ΄αλέτρι.
Σιγά – σιγά χάνεται με αυτό τον τρόπο η ανεξαρτητοποίηση των ατόμου.
Πιστεύω ότι στο μέλλον θα υπάρξουν μεγάλες αλλαγές που εμείς οι μάλλον τυχεροί δε μπορούμε να τις δεχθούμε ούτε με τη σκέψη.
Ανεξέλεγκτες καταστάσεις!
Τα πάντα ρει όμως…
Χουά χα χα χα χα χα χα χα.
σχόλιο – απάντηση στο Οι σημερινοί μαθητές και η ορθογραφία.