Σταύρος Χριστακόπουλος
Ο Ολυμπιακός πρέπει την Τετάρτη να σταθεί όρθιος στο Μάντσεστερ, για να φάει όσο λιγότερα μπορεί, αλλά κι ο Σαμαράς δεν βρίσκεται σε καλύτερη θέση. Κι αν ο «Θρύλος», ακόμη και αν αποκλειστεί, θα έχει κάνει το «καθήκον» του και θα γυρίσει σαν… ήρωας, για τον πρωθυπουργό τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Στη διπλή εκλογική αναμέτρηση του Μαΐου θα παίξει τα ρέστα του για την επιβίωση της κυβέρνησης, αλλά με τα κρίσιμα δεδομένα εναντίον του.
Στην Αυτοδιοίκηση – όπου ελπίζει σε χαμηλή πτήση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία θα μειώσει την αξία της νίκης του στις ευρωεκλογές– ούτε οι δικοί του υποψήφιοι «περπατάνε» στους κρίσιμους δήμους και τις περιφέρειες και μάλιστα κινδυνεύουν είτε να χάσουν από αντάρτες και ανεξάρτητους είτε να μην περάσουν καν στον δεύτερο γύρο.Στις ευρωεκλογές ο κίνδυνος είναι διπλός: Πέρα από τη διαφορά που θα καταφέρει να αποσπάσει ο ΣΥΡΙΖΑ, πονοκέφαλο αποτελεί και το εκλογικό άθροισμα Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, αφού, αν η συνολική υποχώρηση της κυβέρνησης είναι πολύ μεγάλη, θα τεθεί θέμα «δυσαρμονίας» με τη λαϊκή βούληση.
Συνεπώς το μεγάλο πρόβλημα της «κυβερνητικής σταθερότητας» δεν αφορά μόνο την κρίση στο ΠΑΣΟΚ και την πολυδιάσπαση της Κεντροαριστεράς, αλλά το σύνολο των κυβερνητικών δυνάμεων και τον κίνδυνο του αθροιστικού καταποντισμού τους.
Κάποιοι στο Μαξίμου λένε ότι, αν το ΠΑΣΟΚ κλατάρει εκλογικά και πολιτικά, θα πρέπει να δουν το ενδεχόμενο συμμαχίας με το… Ποτάμι. Μόνο που αυτό αφορά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Μέχρι τότε τι γίνεται; Χώρια που δεν φαίνεται στη Ν.Δ. να έχουν διδαχθεί από τα παλαιότερα παθήματα του ΣΥΡΙΖΑ με τις lifestyle επιλογές τύπου Ψαριανού και Τατσόπουλου…
Σε όλα αυτά θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και τη δεδομένη απόφαση της τρόικας να σπρώξει την κυβέρνηση σε νέο δάνειο και μνημόνιο, το οποίο θα διασφαλίσει την πολυετή παραμονή της Ελλάδας υπό αυστηρή επιτήρηση, αλλά και τη σκλήρυνση της διαπραγματευτικής της θέσης αμέσως μετά τις ευρωεκλογές για θέματα που ακόμη μια φορά θα πονέσουν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας.
Ο πρωθυπουργός, επομένως, δεν έχει διαθέσιμες πολλές πολιτικές επιλογές. Όπως λέμε και στο ποδόσφαιρο, «ταμπούρι» στην άμυνα και η μπάλα «για χόρτα». Και… βλέπουμε.