το τελευταίο ταμπούρι του έλληνα, το τελευταίο του όρυγμα: το σπίτι του.

[Αύγουστος 2010, είχα γράψει ένα σχόλιο σε ένα ιστολόγιο. Νομίζω ξαναγίνεται επίκαιρο τώρα που απειλείται και αυτό το τελευταίο ταμπούρι του έλληνα, το ιδιόκτητο σπιτάκι του. Κι ίσως αυτή η απειλή να γίνει η αφορμή να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και ετσι ΟΛΟΙ μαζί να βρούμε την λύτρωσή μας και την ελευθερία μας.]

Το τελευταίο ταμπούρι του έλληνα, το τελευταίο του όρυγμα, είναι το ιδιόκτητο σπιτάκι του. Είναι το τελευταίο οχυρό της ανεξαρτησίας, της αξιοπρέπειας και της ύπαρξής του.
[Ο μπαξές, ο λαχανόκηπος, είναι πρόσθετο αμυντικό μέτρο, αλλά πολύ ισχυρό, για μια σειρά από λόγους όχι μόνο οικονομικούς].
Η μικρές του αποταμιεύσεις είναι το μπαρούτι της αντίστασης. Το βόλι. Το ΠΟΛΥΤΙΜΟ.
Αλλά το κρυφό μεγα-όπλο, η εφ’ όρου ζωής ασφαλιστική του εταιρεία, είναι η οικογένεια. Το σόϊ του δηλαδή, οι συγγενείς. Αλλά και οι φίλοι. Φίλοι. ΦΙΛΟΙ.
Αυτά τα “λίγα” προσπαθούν να μας πάρουν τόσα χρόνια.
Πατρίδα, έθνος, στρατός, γλώσσα, παράδοση και άλλα τέτοια ιερά, αυτά τα “λίγα” έχουν στον πυρήνα τους. Αυτό είναι το σκληρό τους κουκούτσι. Που έχουν λυσσάξει να το διαβρώσουν, να το σπάσουν.
Γι’ αυτό μάνιασαν να του υποθηκεύσουν το σπιτάκι του, να το εξανεμίσουν σε δυο γενιές με φόρους κληρονομιάς κι άλλα τερτίπια. Γι’ αυτό ροκανίζουν τις λίγες καταθέσεις του με χρηματιστιριακές υποσχέσεις. Γι’ αυτό διαβρώνουν την οικογένεια με εξοντωτικά ωράρια και βαμπίρ στην τηλεόραση. Γι’ αυτό δεν έμεινε λαϊκός πολιτισμός, λαϊκή τέχνη και τραγούδι. Κι είναι όλα μια ίδια αηδιαστική σούπα.
Το σπιτάκι, λίγα λεφτουδάκια στην άκρη, η οικογένεια, οι συγγενείς και οι φίλοι.
Αυτά τα “λίγα” είναι που έχουμε για να δώσουμε και την τελική μάχη που πλησιάζει.
Γι’ αυτό ενότητα. Οχι άλλη φαγωμάρα. Φτάνει πια με τα κομματικά. Ξέρουμε όλοι ΠΟΙΟΙ ΦΤΑΙΝΕ. Μην ξύνουμε τις πληγές των τάχαμου “πολιτικών μας αντιπάλων”. Φτάνει πατριώτες. ΦΤΑΝΕΙ. Πολλές από αυτές τις πληγές είναι και δικές μας.
Είμαστε σε πόλεμο τώρα.
Θραξ Αναρμόδιος

ΥΓ. Οσο περισσότεροι αντέξουν, και όσοι λιγώτεροι πάνε στις Νομαρχίες για δελτία απορίας, που διαβάζω ότι αυξάνονται τελευταία, τόσο περισσότερο θα αντέξουμε.
Ἀναρτήθηκε στὶς 9 Νοεμβρίου 2013 ἀπὸ τὸν/τὴν anarmodios

Hot this week

η ιστορία της ιθάκης πριν από 2.200 χρόνια

Πολλοί γνωρίζουμε την Ιθάκη του Ομήρου. Λίγοι όμως γνωρίζουμε πώς...

το παιδί που το έλεγαν έρωτα

Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτε που να γνωρίζουμε. Ούτε άστρα. Ούτε...

από το μπάρκο… στο γκαρσόνι

Καμιά φορά ακούω να λένε πως η σημερινή γενιά...

τι γίνεται όταν καταλύονται οι θεσμοί;

Στη Βραζιλία ο Ζαΐχ Μπολσονάρο οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στην...

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

Topics

η ιστορία της ιθάκης πριν από 2.200 χρόνια

Πολλοί γνωρίζουμε την Ιθάκη του Ομήρου. Λίγοι όμως γνωρίζουμε πώς...

το παιδί που το έλεγαν έρωτα

Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτε που να γνωρίζουμε. Ούτε άστρα. Ούτε...

από το μπάρκο… στο γκαρσόνι

Καμιά φορά ακούω να λένε πως η σημερινή γενιά...

τι γίνεται όταν καταλύονται οι θεσμοί;

Στη Βραζιλία ο Ζαΐχ Μπολσονάρο οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στην...

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

η οδύσσεια του νόλαν μάς θύμισε αυτό που πολλοί είχαν ξεχάσει

Οι συζητήσεις για την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν δεν...

κι όταν άναψε η πρώτη φωτιά, κάποιοι θα διαφωνούσαν

Ας φανταστούμε την πρώτη νύχτα που ένας άνθρωπος άναψε...

Η Ιθάκη δεν πρέπει να φοβάται τη δημοσιότητα. Πρέπει να την αξιοποιεί.

Στη δημόσια ζωή έχουμε συνηθίσει ένα λάθος. Να χειροκροτούμε μόνο...

Related Articles

Popular Categories