Ο/Η aris άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας “σεξ στου όθωνα τα χρόνια, όργια στην αθήνα του ’30…“:
Τι να σχολιάσει κανείς, το θέμα είναι απύθμενο φίλε.
Υπεισέρχεται η υποκειμενικότητα και έτσι δεν υπάρχουν σταθερές ούτε όροι στο παιχνίδι.
Οι διαφόρων ειδών και εποχών κοινωνίες θέτουν κάποιους όρους στο σεξ για να υπάρχουν ισορροπίες μεταξύ των μελών τους, που όμως ποτέ δεν απέδωσαν για πολύ χρόνο και μετεξελίχθηκαν, αφού πάντα αντιτάσσονταν στους νόμους της φύσης.
Το σεξ είναι σα το κοτόπουλο που μπροστά στους άλλους το τρώς «πολιτισμένα» με το μαχαιροπίρουνο, άμα βρεθείς μόνος όμως το βουτάς με το χέρι και το απολαμβάνεις.
Άρα όλοι κοροϊδεύονται, γιατί γνωρίζουν όλοι ότι προσποιούνται έστω από διαφορετικές κάθε φορά ανάγκες.
Να πάμε τώρα στην εποχή του μεσοπολέμου στο 30΄ δηλαδή.
Οι γάμοι ήταν «εμπορικοί» εκ συνοικεσίου και αποκαταστάσεως. Αυτό φυσικό ήταν να φτιάχνει ζευγάρια χωρίς να υπάρχει κοινό σημείο εκτός ίσως της οικογένειας.
Προβληματικές καταστάσεις ως επί το πλείστον. Άμα η γυναίκα είχε διαφορά από τον άντρα 25 χρόνια και γέρναε ή πέθαινε ο άντρας, έμενε πίσω συνήθως ευκατάστατη τριανταπεντάρα και ωραία. Έ τι διάολο δε θα «ξέδινε» και λίγο μακριά από το ραμολιμέντο που είχε φορτωθεί? Τη συνήθη περίπτωση λέω. Εδώ συνέβαινε και σε παλάτια ακόμα!
Είχε και καμιά κατοσταριά αστές «ξεπεταγμένες» που μασάγανε τον οβολό των γνωστών μεγαλοαστών, άλλες τόσες τσάπα – τσούλες και στηνόταν το κουτσομπολιό της παλιάς Αθήνας.
Πιστεύω ότι αυτό ήταν όλο το «πανηγύρι».
Έπειτα εκείνη την εποχή το τόσο από στόμα σε στόμα γινόταν δέκα μέτρα μεγάλο.
Τώρα ακούς τίποτε? Όλοι κάνουν ότι θέλουν και κανείς δε δίνει σημασία.
Έ τα δουλικά τώρα κάνανε ότι κάνουν και τα σημερινά πολιτισμένα «δουλικά» για να πάρουν αύξηση, ή κάνα συνολάκι, ή και αυτοκινητάκι καμιά φορά.
Είχα ακούσει ένας παππούς ενός πολύ γνωστού μακαρίτη πατριώτη μας ήτανε ραμολιμέντο αλλά δεν άφηνε ανάγγιχτο δουλικό για δουλικό στο σπίτι.
Κυκλοφορούσανε λοιπόν γεμάτα σφίγκλες (καρφίτσες ραφτικής) στο στήθος και όπου αλλού για να φοβάται να τσι χουφτώνει και τη συμβουλή τσου την έδινε η κυρά του.
Και να ξέρατε ποιανού νόνος ήτανε? Άντε καλλιτέχνης ήταν.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα.
Ανάρτηση από τον/τη aris στο I love Ithaki. gr τη 24 Μαΐου 2013 – 2:03 π.μ.