Και να που το πρώτο θετικό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήρθε, σχετικά σύντομα. Μπορεί να μην ήρθαν οι αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις ούτε το κλείσιμο των σύγχρονων στρατοπέδων συγκέντρωσης των μεταναστών. Μπορεί να μην ήρθε ούτε η διαγραφή του χρέους ούτε καν οι καλύτεροι όροι αποπληρωμής του. Εκείνο που ήρθε όμως είναι το άνοιγμα μιας συζήτησης για την Ε.Ε. και τον ρόλο της.
Η αδιαλλαξία των Ευρωπαίων «εταίρων», η επιμονή σε προγράμματα λιτότητας, η αντιπάθεια στο βλέμμα…
των εκπροσώπων τους αρχίζουν να δημιουργούν μια γενική αντιπάθεια στο λαό. Και τι θα γινόταν αν αποκαλυπτόταν πραγματικά ο ρόλος της ΕΕ; Αν δηλαδή ο λαός γνώριζε με ακρίβεια τι αποφασίζεται, ποιες είναι οι γενικές πολιτικές της, τι ακριβώς προβλέπουν οι βασικές της συνθήκες. Τότε ίσως αυτό το περίπου 20% -σύμφωνα με τις μετρήσεις τους- που εμφανίζεται από σκεπτικό ως αρνητικό στην ΕΕ να μεγαλώσει κι άλλο.
Αυτή τη στιγμή έχει μισανοίξει μια πόρτα αμφισβήτησης του ρόλου της ΕΕ και αυτό οφείλεται στις παρούσες διαπραγματεύσεις και στον τρόπο που παρουσιάζονται στο κοινό. Είναι ευκαιρία η πόρτα αυτή να ανοίξει. Όχι, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μας βγάλει από την ΕΕ ούτε ποτέ θα την αμφισβητήσει. Ωστόσο είναι δυνατό, οι λαϊκές μάζες που αυτή τη στιγμή παρακολουθούν τις εξελίξεις και στηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ, ολοένα και περισσότερο να αντιλαμβάνονται τον ρόλο και τον χαρακτήρα της ΕΕ. Το ζήτημα είναι αυτός ο αυθόρμητος αντιμερκελισμός, αντισοιμπλισμός και αντινταϊσεμπλουμισμος να γίνει ουσιαστική ρήξη με το σύνολο της ΕΕ. Αυτό δεν επιτυγχάνεται απλά πετώντας κριτικές πέτρες προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αλλά με συνεπή και συνεχή αποκάλυψη της ΕΕ, με πραγματική συμβολή σε μια συζήτηση που δεν έγινε ποτέ στην Ελλάδα: Τι είναι η ΕΕ, τι κερδίζουμε και τι χάνουμε από αυτή και γιατί πρέπει να αποδεσμευτούμε.
Από 2310net
