Jules Pascin (American (born Bulgaria), Vidin 1885–1930 Paris)
σχόλιο στο άρθρο “οι εχθροί δεν μπήκαν στο θιάκι φίλε gerry 13, οι εχθροί ήταν πάντα στο θιάκι.”
Συντάκτης : aris
Να πούμε λίγα πράγματα επί της πραγματικότητας όπως την έχω αντιληφθεί εγώ τουλάχιστο.
Ανεξάρτητος Δήμαρχος έτσι απλοϊκός «πιασάρικος» που λένε για τον κοσμάκη πουθενά δε βγαίνει.
Χρειάζεται βοήθειες από το υπάρχον σύστημα, είτε για να βγει, είτε για να δουλέψει σωστά.
Στήνει κάλο λοιπόν είτε από την αρχή, είτε κατόπιν εκλογής για να παραμείνει, οπότε νάθινγκ.
Σου κάνει ένα έργο για βιτρίνα και αναγκάζεται να αφήσει τους από πίσω ανώτερους, ή κατώτερους να αλωνίζουν ποικιλοτρόπως και να καλύπτει ανομίες, μέχρι που μπαίνει και αυτός στα κόλπα και μην είδατε το Κίτσο το λεβένταρο το ληστροφάγο! (Τη κότα τη ζωσμένη με τα φισεκλίκια θυμήθηκα. Χα χα χα χα).
Γνωστό τοις πάσι αυτό, εκτός άμα κοιμάται κανείς όρθιος.
Για να σηκώσει κανείς κεφάλι μέσα από αυτό το κύκλωμα κομματικών και χρηματικών συμφερόντων (βέβαια και τα δύο αυτά στο μαύρο χρήμα αποβλέπουν), πρέπει να το λέει η ψυχούλα του και η τσέπη του.
Αυτά να σκεφτούνε οι Θιακοί γιατί προβλέπω να τσού μείνουνε τα κεριά τα αναμμένα και τα κέρατα περιμένοντας το «γαμπρό» (και έχει μπόλικους), σα τσι μωρές παρθένες.
Είμαι λίγο ψυχρός ρεαλιστής, αλλά το ένα και ένα κάνει μόνο δύο, ούτε λιγότερο, ούτε περισσότερο.
Το τι βρωμιά υπάρχει σε κάθε τέτοιες εκλογές το βλέπουμε και το καταλαβαίνουμε όλοι, αυτό που δε καταλαβαίνω είναι γιατί διαρκώς παραμυθιαζόμαστε.
Γενικώς και όχι αορίστως.
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα.